Αθέατα ταξικά εγκλήματα

Μια φωτογραφία του Sebastiao Salgado

Μια φωτογραφία του Sebastiao Salgado

Δεν τις πάω κάτι τέτοιες «Παγκόσμιες Ημέρες», όπως αυτή της 28ης Απρίλη: «Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία», λέει ο επίσημος Ημερολόγος. Και προσθέτει «Διεθνής Ημέρα Μνήμης Εργατών»! Ποιών εργατών, αλήθεια; Να θυμηθούμε τι; Εμένα μου θυμίζουν γιορτές πάνω σε μνήματα και νεκροταφεία, δολοφόνους εργατικών τάξεων και λαών που συνεχίζουν να εξουσιάζουν τις χώρες και τον Κόσμο, να πολλαπλασιάζουν τα εγκλήματά τους και να τα εμπλουτίζουν με νέα μέσα και μεθόδους, συνεχίζοντας κυνικά και αδιάφορα το αδηφάγο τους έργο για μεγιστοποίηση του καπιταλιστικού τους κέρδους. Κι ύστερα να που ορίζεται μια ψευδεπίγραφη ημέρα που αναγορεύει τις δολοφονίες σε «ατυχήματα».
Συνέχεια

Advertisements

Χίλια φερετράκια με κατάμαυρα καπάκια…

children_workersΗμέρες σαν αυτή της 20ής Νοέμβρη που πέρασε («Παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού», λέει…), είναι ημέρες που σε τέτοιες εποχές και καταστάσεις που ζει ο Κόσμος («παράπλευρες απώλειες» εκατοντάδων παιδιών από νατοϊκές επιδρομές, πνιγμοί παιδιών που προσπαθούν να διασχίσουν τη Μεσόγειο για να ξεφύγουν με τους δικούς τους απ’ τους πολέμους και την πείνα, χιλιάδες καθημερινοί θάνατοι παιδιών στην Αφρική από πολέμους, λιμούς και ασθένειες…) αλλά και η Ελλάδα , που την κυβερνούν αυτοί που κατέστρεψαν και που συνεχίζουν να καταστρέφουν, μαζί με τ’ άλλα, και το μέλλον των παιδιών της χώρας (πλην αυτών της άρχουσας τάξης), μου προξενούν πένθιμα συναισθήματα και οργή, ιδιαιτέρως όταν σκέφτομαι πως την αντίστοιχη Σύμβαση του ΟΗΕ, μπορεί να μην την έχουν επικυρώσει οι ΗΠΑ και η Σομαλία, αλλά η  αστική μας κυβέρνηση έτρεξε να την επικυρώσει απ’ τις πρώτες, για να αποδείξει περίτρανα ότι οι νόμοι της για τα δικαιώματα που υποτίθεται ότι κατοχυρώνει η Σύμβαση (Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και άλλων ηχηρών Μπλαμπλά…) έχουν πραγματική ισχύ μόνο για τα παιδιά της άρχουσας τάξης.
Συνέχεια

Ο πόλεμος του ακροδεξιού πέους

gay lions

gay lions

Με προβληματίζει ιδιαιτέρως η μαζική και διαρκής διέγερση των χριστιανών της Γαλλίας, που ερεθίστηκαν τόσο αγρίως από την απόφαση της κυβέρνησης Ολάντ να νομιμοποιήσει το γάμο των ομοφυλοφίλων και να αναγνωρίσει τα σχετικά αστικά τους δικαιώματα, ώστε εδώ και κάτι μήνες εκδηλώνουν αλλόφρονοι το μισάνθρωπο πάθος τους υπό την ηγεσία της Εκκλησίας, σύμπασας της ακροδεξιάς του Κυρίου (νεοφιλελεύθερης, νεοναζιστικής, φασιστικής κλπ.), των φανατικών καθολικών οργανώσεων σαν την «Civitas» και τις άλλες ψυχοπαθείς οργανώσεις των συνοδοιπόρων τους, δηλαδή όλων όσων διαθέτει το πολιτικο-θρησκευτικό ποίμνιο της γαλλικής άρχουσας τάξης. Και ενώ όλοι αυτοί βουβάθηκαν και παραμένουν απαθείς και αναίσθητοι απέναντι στο ιμπεριαλιστικό έγκλημα που διαπράττει τόσο καιρό η «σοσιαλιστική» τους κυβέρνηση στην Αφρική (Μάλι, Σομαλία και αλλού), να τους τώρα που διεγέρθηκαν από μια αστικοδημοκρατική θεσμοθέτηση που θα έπρεπε να έχει γίνει από καιρό, όχι μόνο εκεί αλλά και σε όλες τις χώρες του σύγχρονου κόσμου, καθώς επίσης και στη δική μας.
Συνέχεια

Αριστερό χιούμορ σε καρκινικό φόντο

George Kant

George Kant

Δεν του έφτανε το ότι πετάχτηκε όπως τόσοι και τόσοι Έλληνες νεολαίοι στην ανεργία, όταν αυτό συνέφερε την εταιρεία που εργαζόταν, χωρίς να του πληρώσουν την οφειλόμενη αποζημίωση για την απόλυση και αφού κυβερνήσεις και συγκυβερνήσεις κατέστρεψαν ό,τι ίχνος εργατικού δικαιώματος υπήρχε, για να μπορούν οι καπιταλιστές να καλύπτουν «νόμιμα» τη βαρβαρότητά τους· δεν του έφτανε το νεοναζιστικό καρκίνωμα που πλήττει τη ζωή μας εδώ και πάρα πολλά χρόνια με τις διάφορες νόμιμες και παράνομες, μα πάντοτε νοσηρές και αιματηρές εκφάνσεις του· ήρθε κι ο καρκίνος αυτοπροσώπως, αυτός ο φασίστας των ασθενειών, με τη μορφή του λεμφώματος non Hodgkin, για να τον πλήξει αρχικά στο θώρακα κι ύστερα ν’ απλωθεί για ν’ αποικίσει ναζιστικώ δικαιώματι το κεφάλι, τις κλείδες και το στέρνο του. Κι αυτά σε εποχή που οι συγκυβερνήσεις, μαζί με την καταστροφή των εργατικών δικαιωμάτων έχουν μετατρέψει  το Σύστημα Υγείας σε σύστημα Θανάτου.
Συνέχεια

Οι μαφιόζοι της αστικής πολυκατοικίας

Σύμφωνα με τη γνωστή πια μεταφορά της «πολυκατοικίας», που την διατύπωσε ο Καρατζαφέρης, την αποδέχτηκε σιωπηρά η Ν.Δ και την υιοθέτησαν τα αστικά ΜΜΕ, υποτίθεται ότι οι πολιτικές δυνάμεις της «Δεξιάς» (όπως αυτοί την προσδιορίζουν και την περιορίζουν) στεγάζονται στην ίδια οικοδομή, άλλοι στα ρετιρέ κι άλλοι στους πρώτους ορόφους, ανάλογα με τα εκλογικά τους ποσοστά. Για τα υπόγειά τους απέφυγαν να κάνουν λόγο, αν και εκεί κατοικοεδρεύουν απ’ την αρχή της σύγχρονης πολιτικής Ιστορίας διάφορες παρακρατικές, φασιστοειδείς και εγκληματικές μαφίες και προσωπικότητες που φιλοδοξούν να ανέβουν στα υπέργεια διαμερίσματα και να καταλάβουν κάποτε τα ρετιρέ της Εξουσίας. Θυμηθείτε, για παράδειγμα, τους Μεταξάδες και τους Παπαδόπουλους με τους σύγχρονους πολιτικούς τους απογόνους, αλλά και ομάδες και προσωπικότητες σαν τους χρυσαυγίτες τύπου Ρήγα, τους μαφιόζους που αποκαλύφτηκαν πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη ή τους Παπαδόπουλους της «Εταιρείας Δολοφόνων» που έδρασαν πριν από λίγα χρόνια κυρίως στην Αθήνα. Όλοι τους περίοπτα μέλη και στελέχη της Αστικής πολιτικής Εξουσίας ή, αν θέλετε, της Αστικής Πολυκατοικίας.
Συνέχεια

Ο 11ος λόγος της Ανατροπής

Σύμφωνα με το λεξικό Τριανταφυλλίδη «δυσανασχετώ» σημαίνει «δηλώνω, όχι όμως έντονα, τη δυσαρέσκειά μου για την ενόχληση που μου προκαλεί κάτι». Και μας δίνει ένα παράδειγμα: «Ο κόσμος δυσανασχετεί καθημερινά με τις καθυστερήσεις των λεωφορείων». Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να στενοχωριέται και να διαμαρτύρεται για τις καθυστερήσεις, αλλά δεν προβαίνει παραπέρα σε δυναμικές ενέργειες εναντίον εκείνων που ευθύνονται για τις καθυστερήσεις των λεωφορείων, ώστε να μη συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Κι ο καθεστωτικός Μπαμπινιώτης μας προσφέρει μια παρόμοια σημασία του «δυσανασχετώ»: «εκφράζω τη δυσφορία ή την αγανάκτησή μου (για κάτι που θεωρώ αρνητικό ή άδικο)». Τίποτε παραπέρα.
Συνέχεια

Ο Ιμπεριαλισμός και το Πρόβλημα

Σήμερα, ανάμεσα στους διάφορους τίτλους των «σημαντικών» ειδήσεων που δημοσίευσαν τα αστικά μέσα ενημέρωσης διάβασα και τον ακόλουθο:
«ΟΟΣΑ : Σαρώνει τη Γη η “παχυσαρκία των φτωχών”». (ΒΗΜΑ 12.11.2010)
Να, λοιπόν, το Πρόβλημα σύμφωνα με τον παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (αδελφό του Δ.Ν.Τ), με τον οποίο συμφωνούν προφανώς τα αστικά Μ.Μ.Ε, όπως προκύπτει άλλωστε από την ανάγνωση των σχετικών κειμένων τους. Αυτό που «σαρώνει τη Γη» δεν είναι η ύπαρξη της Φτώχειας που οδηγεί με γεωμετρική πρόοδο ολόκληρους λαούς στην εξαθλίωση, ούτε της Πείνας και των Ασθενειών που «σαρώνουν» Ηπείρους, αλλά η «ασθένεια» που πλήττει τα μέλη των διαφόρων ευγενών τμημάτων της Άρχουσας Τάξης, ιδιαίτερα της ελληνικής. Θα συμφωνούσα, αν έπαιρνα ως παράδειγμα κάποια εκλεκτά μέλη της άρχουσας πολιτικής και οικονομικής τάξης μας που υπερχειλίζουν από την ευμάρεια, σαν τον Πάγκαλο, το Βενιζέλο, τον Καραμανλή, τον εφοπλιστή Μαρινάκη, και αρκετούς τέλος πάντων βιομήχανους και τραπεζίτες. Αυτοί προφανώς τρώνε ακατάσχετα τα πάντα, σαν εκείνους τους σαρκοβόρους καρχαρίες που όταν τους πιάνουν και τους ανοίγουν βρίσκουν μέσα τους ό,τι φαντάζεται ο νους του ανθρώπου, εκτός από τα σαρκοβόρα της άρχουσας πολιτικής και οικονομικής συνομοταξίας που προανέφερα. Τώρα μπορεί να έχουν μυαλό οι καρχαρίες και να τους αφήνουν ή για να μη δηλητηριαστούν ή για να τους «φάει» κάποτε η Επανάσταση. Αυτοί όλοι, όμως, είναι «ολίγοι» και γι’ αυτό η κάθε κοινοβουλευτική δημοκρατία σαν τη δική μας είναι στην πραγματικότητα «Ολιγαρχία». Συνέχεια