Το τρίτο θύμα

Horror-SilenceΘυμάστε φυσικά (πώς να το ξεχάσει κανείς;) εκείνο το επεισόδιο στην πρωινή εκπομπή του Παπαδάκη στον ΑΝΤ1, όταν η Ρένα Δούρου (το πρώτο θύμα) έγινε στόχος του μπουγέλου που εκσφενδόνισε εναντίον της ο ευπρεπής βουλευτής τής Χρυσής Αυγής Κασιδιάρης (μάλλον ως απάντηση στην αναφορά της σε κάποια δίκη που εκκρεμούσε εναντίον του για εφτά χρόνια (!), λόγω των αναβολών που ο ίδιος επιτύγχανε), κι αμέσως μετά, όταν η Λιάνα Κανέλλη (το δεύτερο θύμα) δέχτηκε τις γροθιές του στο πρόσωπό της. Εκείνη η δίκη που εκκρεμούσε συνδεόταν άμεσα με μια άλλη, άγνωστη γυναίκα (το τρίτο θύμα), που το 2007 (έξι χρόνια πριν από το παραπάνω τηλεοπτικό νεοναζιστικό ανδραγάθημα και σε εποχή που ο Κασιδιάρης δεν ήταν βουλευτής, αλλά άγνωστος ήρωας του νεοναζισμού και επίδοξος χορευτής του αργεντίνικου ταγκό) είχε τολμήσει να δώσει μια κατάθεση σε βάρος πέντε «φουσκωτών» νεοναζί που είχαν ξυλοκοπήσει, ληστέψει και μαχαιρώσει έναν φοιτητή. Τελικά η κατάθεσή της οδήγησε τον Κασιδιάρη στη Δικαιοσύνη ως κατηγορούμενο για συνδρομή σε ληστεία, απρόκλητη επικίνδυνη σωματική βλάβη, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία.
Το 2013, κι αφού (βουλευτής πλέον) ο Κασιδιάρης αθωώθηκε λόγω αμφιβολιών (παρεμπιπτόντως, αμφισβητώ σφόδρα όσα ψιθύρισαν κάποιοι κακόβουλοι για άνωθεν παρεμβάσεις στο έργο της Δικαιοσύνης και προστασία των κασιδιάρηδων από Μπαλτάκους και άλλους υψηλότερους αντικομμουνιστές), έτυχε να διαβάσω στο Διαδίκτυο το παρακάτω κείμενο:
«Είσαι 60 χρονών. Υπηρετείς μια ζωή το πανεπιστήμιο. Ο άντρας σου μπαινοβγαίνει για χημειοθεραπείες. Βλέπεις 5 φουσκωτούς να χτυπάνε έναν φοιτητή μέσα στο πανεπιστήμιο. Συγκρατείς την πινακίδα του αυτοκινήτου. Ψάχνεις να βρεις τι έγινε. Φοιτητές που βρίσκονται εκεί γύρω δηλώνουν “δεν είδα, δεν ξέρω, μη με ανακατεύετε”. Αναφέρεις το περιστατικό στη σύγκλητο και καταθέτεις στην αστυνομία την πινακίδα μαζί με το θύμα της επίθεσης. Μετά από μέρες ο αστυνομικός σε ενημερώνει ότι το αυτοκίνητο ανήκει σε έναν “Κασιδιάρη” που είναι μέλος της νεοναζιστικής συμμορίας. Σου προτείνει να μην ανακατευτείς. (Θα αποδειχτεί ότι έχει δίκιο). Ξέρεις ότι θα περάσεις μια ψυχοφθόρα διαδικασία, ξέρεις ότι μπλέκεσαι σε μια υπόθεση που μπορεί να βάλει σε κίνδυνο τη ζωή σου, αλλά αποφασίζεις να κάνεις το σωστό, ανεξαρτήτως κόστους. Μαθαίνεις από την τηλεόραση ότι είσαι “μεγαλοστέλεχος του Σύριζα” ενώ δεν ήσουν ποτέ μέλος οποιουδήποτε κόμματος. Ο Κασιδιάρης σε αποκαλεί “ρουφιάνα” στα κανάλια υποστηρίζοντας ότι είσαι σε εντεταλμένη υπηρεσία. Δηλώνει ότι είσαι κι εσύ κατηγορούμενη, χωρίς να αναφέρει ότι είσαι κατηγορούμενη γιατί σου έχει κάνει ο ίδιος μήνυση για ψευδομαρτυρία. Σέρνεσαι 7 χρόνια στα δικαστήρια με αναβολές. Καταθέτεις αυτά που είδες. Ο φιλοναζί δικηγόρος σε προσβάλλει και αφήνει να εννοηθεί ότι στα 60 σου χρόνια αποφάσισες να εμπλέξεις σε μια άσχετη υπόθεση έναν παντελώς άγνωστο τότε άνθρωπο, για πολιτικούς λόγους. Ο εισαγγελέας κι ο δικαστής αφήνουν τον δικηγόρο να σε προσβάλλει και να σου μιλάει σαν να είσαι εγκληματίας. Αντιμετωπίζουν τελείως αδιάφορα τη μαρτυρία σου. Μια δημοσιογράφος με καρφάκια, δηλώνει ότι πολύ εύκολα θα μπορούσες να βρεις τον αριθμό του αυτοκινήτου από το Ιndymedia. Δεν ήξερες καν την ύπαρξη του Indymedia. Κρίνεσαι αναξιόπιστη μάρτυρας, αντίθετα με τους φίλους του κατηγορούμενου που δηλώνουν ότι τον είδαν το πρωί με το αυτοκίνητο, που κρίνονται πιο αξιόπιστοι παρόλο που δεν προσκομίστηκε καμία απόδειξη ότι όντως το αυτοκίνητο ήταν αλλού. Η δίκη τελείωσε. Αθώος. Τώρα είσαι εσύ κατηγορούμενη για ψευδομαρτυρία. Στα 67 σου χρόνια. Ο γολγοθάς συνεχίζεται και πλέον η δικαστική απόφαση βαραίνει εναντίον σου. Το πρώτο θέμα δημοσιεύει το όνομά σου και η φωτογραφία σου κυκλοφορεί σε νεοναζιστικά site με αηδιαστικά σχόλια από κάτω. Αυτό κέρδισες από την καλή σου πράξη λοιπόν. Τώρα έμαθες το μάθημά σου. “Μην ανακατεύεσαι – μη μιλάς – είσαι χαμένος από χέρι”».
Τη Δευτέρα 5 Μαΐου 2014, η γυναίκα του παραπάνω κειμένου θα δικαζόταν για ψευδομαρτυρία και συκοφαντία, μετά από μήνυση του Κασιδιάρη εναντίον της, αλλά η δίκη αναβλήθηκε λόγω της απουσίας του. Θα υποψιαζόταν κανείς πως θέλει να τη βασανίσει όσο γίνεται περισσότερο, όπως συνήθιζαν οι γερμανοί ναζί που τόσο τους έχει εξυμνήσει. Κι αν κάποιος τον κατηγορήσει, όπως έπραξε ο κάποτε πολιτικός ινστρούχτορας της Χρυσής Αυγής και κάθε φασισταριού Κωνσταντίνος Πλεύρης, πως χρησιμοποιεί σιδερογροθιές (μέσο που προκαλεί βαθιές πληγές στα θύματά του), θα πρέπει να λάβει υπόψη ότι κάτι τέτοιο συνέβη όταν γρονθοκόπησε τους ιδεολογικούς του συγγενείς, τον υιό Πλεύρη και τον… Αδώνιδα Γεωργιάδη τον γαβγίλο, που ως γνωστόν τον τρώει συνέχεια ο κώλος του για καυγά. Τα αλληλοφαγώματα όμως αυτού του σιναφιού μού είναι παντελώς αδιάφορα, κι ίσως να ήταν καλύτερο αν αποφάσιζαν κάποτε να επαναλάβουν τη «νύχτα των μεγάλων μαχαιριών» των ναζί αλά ελληνικά (ως εθνικιστές) και να εκκαθαριστούν μεταξύ τους, έστω με σουγιάδες… Δυστυχώς, όμως, η Ιστορία δεν θα καθαρίσει έτσι εύκολα από την παρουσία αυτού του σιναφιού, μέχρι να ξεριζωθεί ο καπιταλισμός και να πεταχτεί στα σκουπίδια το Κράτος μαζί με τα κάθε είδους αποβράσματά τους. Μέχρι τότε, οι άνθρωποι που θα λένε την αλήθεια θα βρίσκονται στη θέση που βρέθηκε το τρίτο θύμα της παραπάνω ιστορίας.
«Όσα μου συμβαίνουν είναι εντελώς παράλογα. Σίγουρα αποτελώ παράδειγμα προς αποφυγή. Δεν μπορώ να φανταστώ ποιος λογικός άνθρωπος στο μέλλον, γνωρίζοντας τι μου έχει συμβεί, θα αποφασίσει να κάνει ό,τι έκανα εγώ. Δηλαδή να δει μια εγκληματική ενέργεια, στην οποία πιθανόν εμπλέκονται και οπαδοί ή μέλη της Χρυσής Αυγής, και να τολμήσει να την καταγγείλει», δήλωσε πριν από λίγες ημέρες, και μου θύμισε τα λόγια του Αζίζ Νεσίν:
« (…) Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο, / “Τι σε νοιάζει εσένα;” μου λέγανε,/ “θα βρείς το μπελά σου, σώπα”. / (…)Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε : “Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα” / Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμίες ζηλευτές / με τους γείτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα. / Σώπα ο ένας, σώπα ο άλλος, σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω, / σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο. / Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι κι οι δρόμοι οι παράλληλοι. / Κατάπιαμε τη γλώσσα μας. / Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε. / Φτιάξαμε το σύλλογο του “Σώπα”. / Μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή! / Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα, / τα πάντα κι όλα πολύ. / Εύκολα, μόνο με το Σώπα. / Μεγάλη τέχνη αυτό το “Σώπα”. / Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου / κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσα σου / και κάνε την να σωπάσει. / Κόψε την σύρριζα. / Πέτα την στα σκυλιά. Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή / που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά. / Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες. / Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις από το / βραχνά να μιλάς, / χωρίς να μιλάς να λες “έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς” / Αχ! Πόσο θα ’θελα να μιλήσω ο κερατάς. / και δεν θα μιλάς, / θα γίνεις φαφλατάς, / θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς. / Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ’ την αμέσως. / Δεν έχεις περιθώρια. / Γίνε μουγκός. / Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμήσεις / Κόψε τη γλώσσα σου. / (…) τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου / ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσα μου, / γιατί νομίζω πως θα ’ρθει η στιγμή που δεν θ’ αντέξω / και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω / και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο, / με έναν ψίθυρο, με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λέει: / ΜΙΛΑ!….» [Απόσπασμα από το ποίημά του «Σώπα, μη μιλάς!»]
Ο Αζίζ Νεσίν μιλούσε… Και κάποια στιγμή ένας επιχειρηματίας τον επικήρυξε για εκατό χιλιάδες δολάρια. Όπως κάνουν όλοι οι καθώς πρέπει επιχειρηματίες και το κράτος τους που βάζουν τ’ αποβράσματα να εκτελέσουν τα φονικά για λογαριασμό τους. Και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ μιλούσε. Και κάποια στιγμή που απηύδησε εξαιτίας εκείνων που ενώ ήξεραν σώπαιναν είπε: «Η γενιά μας, θα πρέπει να απολογηθεί, όχι τόσο για τις μοχθηρές πράξεις των κακών ανθρώπων, όσο για την αποτρόπαιη σιωπή των καλών ανθρώπων». Και τον δολοφόνησαν… Πιθανότατα κάποιοι τραμπούκοι του ρατσισμού, όπως εκείνοι της Κου-Κλουξ-Κλαν που, παρεμπιπτόντως, έχουν εκφράσει το θαυμασμό τους για τη Χρυσή Αυγή σε διάφορα δημοσιεύματά τους.
Δεν ξέρω ποια θα είναι η κατάληξη στην παραπάνω ιστορία της τρίτης γυναίκας, που τόλμησε να μιλήσει και έμπλεξε με τον εκπρόσωπο της Χρυσής Αυγής και (μην το ξεχνάμε!) με τους πέντε αγνώστους φουσκωτούς που κατήγγειλε. Άλλωστε, «ποιητική αδεία» (ή, αν θέλετε, ποιητική αυθαιρεσία) χρησιμοποιώ τον προσδιορισμό «τρίτο θύμα», γιατί, ως γνωστόν, τα θύματα των νεοναζί είναι εκατοντάδες. Αναφέρομαι, όμως, συγκεκριμένα στον Κασιδιάρη και στα γνωστά θύματά του. Με τόσα εγκλήματα που έχουν αποκαλυφθεί και με τις δίκες που θα ακολουθήσουν σε βάρος της Χρυσής Αυγής, ελπίζω να απαλλαγεί κι η γυναίκα αυτή… λόγω αμφιβολιών (!). Είναι όμως σίγουρο ότι μέχρι να εξαφανιστούν το Κράτος-παρακράτος και η άρχουσα τάξη, θα συνεχίζουν και θα πληθαίνουν τα εγκλήματα των γνωστών αγνώστων νεοναζί καθαρμάτων και των συνεργών τους. Κι ως τότε, δε θα μιλάμε μόνο, γιατί με τα λόγια μόνο, δεν καθαρίζει αυτή η Κόπρος της Ιστορίας.

Advertisements