Από τον Ιησού του Ναυή στον Μιχαλολιάκο

1280Δεν ξέρω ποιο «Θεό» αναζητάει το «ΒΗΜΑ» (7.2.2013, ηλεκτρονική έκδοση) μέσω ενυπόγραφης… αγγελίας επιφυλλιδογράφου του (βλ. Ν.Χειλάς «Ζητείται Θεός»), εκφράζοντας την πεποίθηση ότι «Μόνο αυτός [ο «Θεός»] θα μπορούσε να τιμωρήσει κάποτε τις αμαρτίες του Νίκου Δένδια». (Φυσικά, η εργατική τάξη, οι καταπιεσμένοι, ο αγωνιζόμενος λαός έχουν a priori αποκλειστεί από τη σκέψη των πάσης φύσεως μιντιακών διανοούμενων της άρχουσας τάξης ― προφανώς, λόγω της αστικής ιδεολογίας αυτών των φερεφώνων της. Οπότε, οι ευαίσθητοι δημοσιολόγοι μας, όντας απελπισμένοι από τα εγκλήματα της Εξουσίας και των εκπροσώπων της τύπου Δένδια, το ’ριξαν στη Θεολογία· γι’ αυτό άλλωστε ονομάζουν «αμαρτίες» τα εγκλήματα· είναι ένας παλιός και δοκιμασμένος τρόπος της Εξουσίας, για να εγκλωβίζει τη σκέψη των ανθρώπων στο Υπερπέραν, μακριά από κάθε εγκόσμιο πειρασμό, όπως είναι, π.χ., αυτός της επαναστατικής ανατροπής.)
«Υπάρχει Θεός;», εναγωνίως αναρωτιούνται. Κι επειδή αυτό, όπως και να το κάνεις, είναι ένα ερώτημα που πουλάει ακόμα, ιδιαιτέρως στα φιλοσοφικώς διανοούμενα αστικά κυκλώματα, βιάζονται να απαντήσουν, ώστε να προλάβουν τη σκέψη σου, μη τυχόν και ακολουθήσει επικίνδυνα (γι αυτούς και την τάξη τους), ανατρεπτικά μονοπάτια: «Κανείς δεν ξέρει», σου λένε. «Αλλά και αν δεν υπάρχει θα πρέπει να εφευρεθεί. Μόνο αυτός [προσέξτε την αποκλειστική αρμοδιότητα] θα μπορούσε να τιμωρήσει κάποτε τις αμαρτίες του Νίκου Δένδια – η ανθρώπινη δικαιοσύνη δείχνει πάντως ανίσχυρη, ή αδιάφορη γι’ αυτές» [οι υπογραμμίσεις δικές μου]. Και… παραλείπουν (βλ. αποσιωπούν) να σου πουν ότι δεν υπάρχει καμιά «ανθρώπινη» δικαιοσύνη, ότι η μόνη που υπάρχει και εφαρμόζεται είναι η «ταξική» δικαιοσύνη, αυτή που δικάζει πάντοτε σύμφωνα με τους νόμους της άρχουσας τάξης και το «αστικό» (με την κοινωνικοπολιτική έννοια) Δίκαιο, ένα ταξικό «δίκαιο» που μεταξύ άλλων θεωρεί νόμιμα όλα τα εγκλήματα που διαπράττονται για τα συμφέροντα των αστών απ’ τους κρατικούς τους μηχανισμούς και τους ένστολους υπηρέτες τους, και που έχει αναγάγει σε «έγκλημα τρομοκρατίας» κάθε πράξη που αποβλέπει στην ανατροπή τους. Όπως παραλείπουν να σου πουν ότι δεν υπάρχει «θεία δικαιοσύνη», αφού ο ίδιος ο Θεός των χριστιανών την έχει παραχωρήσει (αν ερμηνεύουμε σωστά όσα λένε τα ιερά κείμενα)  στην εκάστοτε εγκόσμια εξουσία από αρχαιοτάτων χρόνων, δηλαδή από την εποχή του Μωυσή και του Ιησού του Ναυή, μέχρι σήμερα που κατέχουν πόστα Εξουσίας ο υπουργός Νίκος Δένδιας και ο αρχηγός της χριστιανικής Χρυσής Αυγής, πατέρας του Έθνους και επίδοξος μονοκράτορας Νίκος Μιχαλολιάκος, πιστοί χριστιανοί και οι δύο· που απ’ την ψηφοθηρική τους διαμάχη προκύπτουν (σύμφωνα πάντοτε με το «ΒΗΜΑ») όλα όσα αποτρόπαια (βασανιστήρια, κυνήγι μεταναστών, αυθαιρεσίες της αστυνομίας…) συμβαίνουν στη χώρα, μαζί κι οι «αμαρτίες» του Νικολάου Δένδια.
Ο αρμόδιος επί των προβλημάτων της Εξουσίας απόστολος Παύλος ξεκαθάρισε με σαφήνεια το θέμα, όταν συνέταξε και απέστειλε στους Ρωμαίους το Πολιτικό Μανιφέστο (ας το πούμε έτσι) της Εκκλησίας, καθορίζοντας άπαξ διά παντός τη θέση του Θεού επί του θέματος:
«1.Kάθε ψυχή να υποτάσσεται στις υπέρτερες εξουσίες· γιατί δεν υπάρχει εξουσία που να μην προέρχεται απ’ το Θεό [άρα εκ Θεού και ο Δένδιας και ο Μιχαλολιάκος, ο μέγας Αρχηγός]· κι οι εξουσίες που υπάρχουν έχουν θεσμοθετηθεί απ’ το Θεό.  2. Έτσι, αυτός που εναντιώνεται στην [εγκόσμια] εξουσία, είναι ενάντιος στην τάξη του Θεού· και όσοι αντισταθούν, θα διαπράξουν αμαρτία. 3. Γιατί οι άρχοντες δεν είναι φόβος των καλών έργων, αλλά των κακών. Θέλεις να μη φοβάσαι την εξουσία; Κάνε το καλό και θα δεχτείς έπαινο απ’ αυτήν. 4. Γιατί [η εξουσία] είναι υπηρέτης του Θεού για το δικό σου καλό [και τη «σωτηρία της πατρίδος», όπως λένε οι συγκυβερνώντες και οι μιντιακοί ρουφιάνοι]. Εάν, όμως, κάνεις το κακό, να φοβάσαι· γιατί δεν φορά άσκοπα το σπαθί· υπηρετεί την οργή του Θεού  και εκδικείται εναντίον εκείνου που πράττει το κακό [οπότε εκ Θεού και τα πρόσφατα βασανιστήρια των συλληφθέντων] 5. Γι’ αυτό είναι ανάγκη να υποτάσσεστε, όχι μόνο για να αποφύγετε την οργή, αλλά και για να έχετε ήσυχη τη συνείδησή σας. 6.  Γι’ αυτό λοιπόν πληρώνετε και φόρους· γιατί οι λειτουργοί [της εξουσίας] είναι του Θεού και αυτό ακριβώς περιμένουν.7. Να αποδίδετε στους πάντες αυτά που οφείλετε [τα δάνεια στις Τράπεζες, ας πούμε], το φόρο σε αυτόν που οφείλετε τον φόρο, το τέλος σε αυτόν που οφείλετε το τέλος [τα χαράτσια σε αυτόν που οφείλετε τα χαράτσια και πάει λέγοντας], τον φόβο σε αυτόν που οφείλετε τον φόβο [στους μπάτσους, ας πούμε], την τιμή σε αυτόν που οφείλετε την τιμή [στα σύμβολα της εξουσίας και στους φορείς της, ας πούμε.]» [Απόστολος Παύλος, Επιστολή προς Ρωμαίους, κεφ.13, μετάφραση δική μου.]
Κακώς, λοιπόν, αναζητεί το «ΒΗΜΑ» μέσω του επιφυλλιδογράφου του το Θεό [«Υπάρχει Θεός;»] και μας προτρέπει, σε περίπτωση που ο Θεός δεν υπάρχει, να τον κατασκευάσουμε, λες και πρόκειται για τίποτε λουλουδάτες αρωματικές καπότες ή άλλα  ευτελή εμπορεύματα. Και κακώς στρέφεται κατά του αξιοτίμου κυρίου Νικολάου Δένδια και ζητεί την τιμωρία του από τον κατασκευασμένο Θεό για το «βασανισμό των “4” της Κοζάνης», «για βασανισμούς σε κρατητήριο της Αθήνας», «για αυθαίρετη αστυνομική βία εις βάρος Ελλήνων πολιτών», «για την αυθαιρεσία κατά των μεταναστών» και για «Συλλήψεις, βρισιές, ενίοτε και ξυλοκόπημα των ξένων από αστυνομικούς» που βλέπει ο καθένας, όταν περπατάει «με ανοικτά τα μάτια στους δρόμους της Αθήνας». Έτσι «Στα μάτια των θυμάτων [προφανώς όχι στα μάτια των καθεστωτικών ΜΜΕ], η Ελλάδα του Νίκου Δένδια είναι από καιρό αστυνομικό κράτος». Οπότε; Οπότε είπαμε: ζητείται Θεός, γιατί μόνο αυτός είναι αρμόδιος να τιμωρήσει κάποτε τον Νίκο Δένδια για τις «αμαρτίες» του.
Φυσικά, στο τέλος του κειμένου, και αφού μας μιλήσουν εκτενώς για όσα «αμαρτωλά» και αποτρόπαια συμβαίνουν στη χώρα εξαιτίας της χριστιανικής κομματικής διαμάχης του Δένδια με τον Μιχαλολιάκο και τους χρυσαυγίτες του, προσπαθούν να προσγειωθούν μιλώντας για… επίγειο Θεό ή θεούς και δημιουργώντας έτσι μεγαλύτερη σύγχυση, δεδομένου ότι το κυρίαρχο ζητούμενο (η αναζήτηση του Θεού ή κάποιου Θεού), παραμένει άθικτο: «Επόμενο έτσι να ζητείται Θεός, που θα κόλαζε, στην παντογνωσία του, ολόκληρη την αμαρτωλή δράση του Νίκου Δένδια – όχι μόνο τους ορατούς στόχους της (δίωξη των μεταναστών, στρατηγική της έντασης) αλλά και τις αόρατες παρενέργειες τους. Θεός τιμωρός, αλλά δίκαιος. Και όχι φυσικά επουράνιος, αλλά επίγειος, από μηχανής Θεός, στη μορφή ίσως κάποιων νέων κινημάτων πολιτών. Ένας τέτοιος Θεός μάλιστα – σε αυτόν θα μπορούσαν να ανάβουν καθημερινά και οι άθεοι ένα κεράκι [!]. Ευχόμενοι να φωτίσει και εκείνη τη μερίδα της Αριστεράς, που δεν βλέπει ακόμη καθαρά τα σημεία των καιρών.»
Μας δουλεύουν οι αστοί ή, τουλάχιστο, προσπαθούν να μας παραπλανήσουν με τις θεολογικές μπουρδολογίες τους, παριστάνοντας συγχρόνως και τους θεοφοβούμενους, σαν εκείνον τον ψευδολαϊκό βάρδο που φωνασκούσε «Αν υπάρχει Θεός… Αν υπάρχει Θεός…», για να τιμωρήσει εκείνη την άπιστη που τον απατούσε. Και, φυσικά, το ερώτημα δεν είναι αυτό το πλαστό «Υπάρχει Θεός;» που θέτουν οι αστοί μας και οι κάθε είδους εκπρόσωποι και απολογητές τους σαν αυτούς της παραπάνω δημοσιογραφικής ναυαρχίδας των αστικών ΜΜΕ,  αλλά το «τι είναι ο “Θεός”;» ή, πιο σωστά, οι Θεοί που έχουν κατασκευάσει απ’ τα αρχαία χρόνια οι κάθε είδους εξουσιαστές και τα ιερατεία τους προς λαϊκή κατανάλωση, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Φυσικά, αν κανείς ενδιαφερόταν να ψάξει σοβαρά το θέμα αυτών των εξουσιαστικών φαντασμάτων/κατασκευασμάτων, θα έπρεπε να αναζητήσει τις κοινωνικές αιτίες που καθόρισαν αυτή ή αυτές τις μορφές στον ένα τόπο κι εκείνη ή εκείνες στον άλλο. Όπως και να το δεις, όμως, το κυρίαρχο ερώτημα που θέτουν («Υπάρχει Θεός;») είναι γελοίο, τουλάχιστον όσο γελοίο είναι και το ερώτημα αν υπάρχει ένας αόρατος ροζ ελέφαντας που πετάει έξω απ’ το παράθυρό μου. Και προσπαθούν να μας παραπλανήσουν, γιατί θέλουν να μείνουμε κολλημένοι στα αδιέξοδα των θεολογικών δρόμων και να χαθούμε υποταγμένοι σαν ηλίθιοι στο ανύπαρκτο Υπερπέραν, αντί να τους πετάξουμε μια και καλή στα σκουπίδια της Ιστορίας· αυτούς και τα ταξικά κατασκευάσματά τους.

Advertisements

2 thoughts on “Από τον Ιησού του Ναυή στον Μιχαλολιάκο

  1. Παράθεμα: Από τον Ιησού του Ναυή στον Μιχαλολιάκο « Paganeli

  2. Παράθεμα: Από τον Ιησού του Ναυή στον Μιχαλολιάκο « Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.