Η Χρυσή Αυγή της Εκκλησίας

Τρόμαξαν, δήθεν, τα αστικά μας ΜΜΕ από την υποστήριξη των Νεοναζί σε περιοχές σαν τα Καλάβρυτα, που σφαγιάστηκαν από τους προγόνους αυτών των ανθρωποειδών. Τρόμαξαν, αλλά ξέχασαν ότι όλα τα χρόνια συγκάλυψαν το αληθινό πρόσωπο αυτών των πολιτικών εκτρωμάτων, αντί να προβάλουν την βρομερή εγκληματική τους δράση, ώστε να μαθαίνει ο ελληνικός λαός τι κρυβόταν πίσω απ’ αυτό το ψευδεπίγραφο χρυσωμένο όνομα. Και προσπαθούν(;) τώρα σπασμωδικά και χωρίς επιτυχία να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα της δημοσιογραφικής (έντυπης και τηλεοπτικής) τους συγκάλυψης. Την ίδια πρακτική συνεχίζουν και τώρα, επειδή ξέρουν καλά ότι πίσω απ’ αυτά τα όντα υπάρχει μια Εξουσία με τους κατασταλτικούς και ιδεολογικούς της μηχανισμούς και θεσμούς, που έχει ανάγκη και χρησιμοποιεί την τρομοκρατία αυτών των παρακρατικών ορδών. Άλλωστε, στους παραπάνω ιδεολογικούς μηχανισμούς της άρχουσας τάξης ανήκουν και τα ίδια τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε., όπως ανήκει και η Εκκλησία.
«Τρόμαξαν», λοιπόν, και πρόβαλαν τα Καλάβρυτα που έδωσαν 653 ψήφους στη Χρυσή Αυγή, στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012. Κι ενώ θα ήταν μάλλον αδύνατο για τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε να ομολογήσουν το δικό τους ρόλο στην ενίσχυση του νεοναζιστικού φαινομένου, φαίνεται ότι δεν μπορούν να προβάλουν ούτε και το ρόλο κάποιων άλλων εξουσιαστικών θεσμών και παραγόντων, όπως, για παράδειγμα, είναι η Εκκλησία, ιδιαιτέρως όταν αναφέρονται στην περιοχή των Καλαβρύτων, όπου ηγεμονεύει στο χριστεπώνυμο πλήθος των ψηφοφόρων ένας ανεκδιήγητος θαυμαστής χουντικών «ηρώων», ο μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος. Για τον Αμβρόσιο έχω γράψει στο παρελθόν (14.11.2010), μόλις διαπίστωσα το «θεάρεστο» έργο του (βλ. «Η χρυσαυγίτικη προπαγάνδα του αγίου Αμβρόσιου»). Ας αναφέρουμε, όμως, μερικά σημαντικά για τη θεολογικοπολιτική του ταυτότητα στοιχεία κι ύστερα ορισμένα πρόσφατα πεπραγμένα του, που διαφωτίζουν το σημαντικό ρόλο του στην πλύση εγκεφάλου του ποιμνίου του.
Ο Θανάσης Λενής (και κατά Θεό Αμβρόσιος), που διήγαγε σαν κι εμένα τα παιδικά χρόνια του στην πολύπαθη Πάτρα, αφού έλαβε το 1959 «την εκ Θεού κλήση» (βλ. ιερόν blog της Ιεράς Μητροπόλεως Αιγιαλείας και Καλαβρύτων), άρχισε να εκτελεί τις εντολές Του. (Δυστυχώς, εγώ, αν και κατά πολύ μικρότερος, φαίνεται πως έλαβα κλήση εκ του αναρχοκομμουνιστού Διαβόλου και την πάτησα.)  Έτσι,  κατά το έτος 1967 (έτος πρώτον της εθνοσωτηρίου ημών επαναστάσεως, την οποίαν οι  αναρχοκομμουνισταί και οι συνοδοιπόροι τους αποκαλούσι συκοφαντικώς «Χούνταν» δικτατόρων) και, προφανώς από θεία θέληση, ο Θανάσης αναδείχτηκε Πρεσβύτερος στο Σώμα της τότε Βασιλικής Χωροφυλακής και Ιεροκήρυκας του «επαναστατικού» αυτού Σώματος. Στη συνέχεια, και λόγω προφανώς της ευδοκίμου υπηρεσίας του προς το θεάρεστο αυτό Σώμα, εκλέχτηκε το 1978 Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.  Από τότε υπηρετεί στην ίδια θέση, όπου και έχει «αναδειχθεί ακούραστος εργάτης και Ποιμένας της Ποίμνης του Κυρίου», και διαπράττει έκτοτε αδιαλείπτως  αγώνα εναντίον όσων επιβουλεύονται τα πανάγαθα συμφέροντα της Εκκλησίας και της Ελλάδος των Ελλήνων Χριστιανών. Γι’ αυτό, μη αρκεσθείς στο ιερό site της Μητρόπολης Αιγίου και Καλαβρύτων, δημιούργησε κι ένα δικό του θεόπνευστο blog, για να αναρτά εκεί υπό μορφή posts όσα του υποβάλλει κάθε τόσο το Άγιο Πνεύμα και το Εθνικόν Πνεύμα των επί της γης χουντοδεξιών πολιτικών εκπροσώπων του Θεού. («Να βοηθήσει ο Θεός και οι άλλες δημοκρατικές δυνάμεις!», όπως ευχήθηκε τις προάλλες ο Γιώργος Νταλάρας σε συνέντευξή του στη ΝΕΤ.) Ας έλθουμε, όμως, σε μερικά σχετικώς πρόσφατα πεπραγμένα του Θανάση Λενή ή Αμβρόσιου.
Στις 17.8.2011, απαντώντας σε διάφορους που τον κατηγορούσαν για φιλοχουντισμό, δημοσίευσε στο blog του (mkka.blogspot.com) ένα υμνητικό κείμενο για τον χουντικό στρατηγό Ντερτιλή, που το μεσημέρι της 18ης Νοέμβρη 1973, όταν ήταν ακόμα συνταγματάρχης, παρουσιάστηκε με το υπηρεσιακό του τζιπ και με το περίστροφο στο χέρι έξω από την κατεστραμμένη πύλη του Πολυτεχνείου και άρχισε τις δολοφονίες. Θεωρώ, λοιπόν, αναγκαίο να σταχυολογήσω ορισμένα αποσπάσματα από την κατάθεση του οδηγού του τζιπ Αντώνη Αγριτέλη:
«Ήμουνα προσωπικός οδηγός του Συνταγματάρχη Ντερτιλή. Την Παρασκευή το απόγευμα (16ης Νοεμβρίου) τον παρέλαβα από το σπίτι του και τον μετέφερα με το τζιπ στην Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών στην οδό Σταδίου 10, γύρω στις 7 το βράδυ. Κατά τις 10 η ώρα βγήκε ο Ντερτιλής μαζί με κάποιον ανώτερο αξιωματικό της Αστυνομίας και έφυγαν. Πότε επέστρεψαν δεν τους αντελήφθην. Στις 4 ή 4:30 ξημερώνοντας Σάββατο παρέλαβα τον Ντερτιλή και τον μετέφερα από την ΑΣΔΕΝ στο Πολυτεχνείο με το τζιπ. Σταμάτησα κοντά στην κατεστραμμένη πύλη, ο Ντερτιλής κατέβηκε και συζητούσε με κάποιον αξιωματικό της Αστυνομίας. Ξαφνικά αντελήφθην φασαρία και φωνές προς τη μεριά της διασταύρωσης Πατησίων και Στουρνάρα.
Παρετήρησα ότι αστυφύλακες έδερναν έναν νεαρό. Ξαφνικά αυτός κατόρθωσε να αποσπασθεί από τους αστυφύλακες. Τότε ο Ντερτιλής, που μόλις είχε αντιληφθεί το επεισόδιο, έβγαλε από το μπουφάν του το περίστροφό του και πυροβόλησε χωρίς να πολυσκεφθεί. Ο νεαρός έπεσε σαν κοτόπουλο. Έμεινε επί τόπου ακριβώς στην διασταύρωση Πατησίων και Στουρνάρα, προς την πλευρά της Ομόνοιας. Εγώ φαντάστηκα ότι του έριξε στα πόδια και περίμενα να κινηθεί. Όταν όμως είδα να σχηματίζεται μια λίμνη από αίμα και μια μικρή άσπρη λιμνούλα από μυαλά, κατάλαβα ότι τον πυροβόλησε στο κεφάλι και ήταν ήδη νεκρός.
Μετά, σαν να μη συνέβαινε τίποτα, μπήκε στο τζιπ και κτυπώντας με στην πλάτη, μου είπε “με παραδέχεσαι ρε; Σαράντα πέντε χρονών άνθρωπος και με τη μια τον πέτυχα στο κεφάλι”. Εγώ τα είχα χάσει και ήμουνα φοβερά ταραγμένος και φοβισμένος. Συνεχίσαμε προς την Πατησίων και φθάσαμε στο Μουσείο. Εκεί κάποιος υπάλληλος των τρόλεϊ ήταν μπλοκαρισμένος και οι αστυφύλακες του φώναζαν και τον έσπρωχναν. Ο Ντερτιλής κατέβηκε απ’ το τζιπ, κόλλησε το περίστροφό του στο στομάχι του ανθρώπου και τον φοβέριζε ότι θα τον σκοτώσει αν δεν εξαφανιστεί. Μετά προχωρήσαμε προς τον ΟΤΕ όπου ευρίσκοντο αρκετοί πολίτες. Ο Ντερτιλής έβγαλε το περίστροφό του και άρχισε να πυροβολεί χωρίς να μπορώ να διαπιστώσω αν χτυπήθηκε κανείς».
Ας προσθέσω ένα ακόμα απόσπασμα απ’ την ίδια κατάθεση, που μπορεί να έχει άμεση σχέση με όσα γνωρίζει ή θα ’πρεπε να γνωρίζει ο Αμβρόσιος, αφού ο Ντερτιλής, συνεχίζοντας το έργο του φονιά, βρέθηκε την ίδια ημέρα και στην Χωροφυλακή:
«Από το σημείο εκείνο φύγαμε και πήγαμε στην οδό Γ΄ Σεπτεμβρίου και Μάρνη, σε μια υπηρεσία της Χωροφυλακής. Το διεπίστωσα αυτό, γιατί μόλις κατέβηκε ο Ντερτιλής έτρεξαν οι Χωροφύλακες και τον υποδέχτηκαν. Αυτός όμως τους είπε, σαν να τους μάλωνε, “τι φοβάστε ρε; Βαράτε στο ψαχνό, εγώ έκανα την αρχή”. Τότε κατάλαβα ότι είχε μαθευτεί η πράξις του Ντερτιλή». Μπορεί, όμως, ο Θανάσης Λενής ή Αμβρόσιος να μην έμαθε ποτέ τίποτε, όπως δεν έμαθε τίποτε κι ο αείμνηστος «αδελφός» του και συνιδρυτής της μοναχικής αδελφότητας «Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΧΡΥΣΟΠΗΓΗ» Χρήστος Παρασκευαΐδης (που τον γνωρίσαμε αργότερα ως αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο), που ασχολιόταν με το διάβασμα, όταν οι χουντικοί πρόγονοι της Χρυσής Αυγής βασάνιζαν, εξόριζαν και δολοφονούσαν. Γι’ αυτό, λοιπόν, πρέπει να δείξουμε κατανόηση για τους ύμνους που εξέφρασε ο Αμβρόσιος για τον «ήρωα» Ντερτιλή, στο προαναφερόμενο περσινό κείμενό του, της 17ης Αυγούστου 2011:
«(…)Ποιό άραγε είναι το αδίκημά μου;», μας ρωτούσε τότε ο Θανάσης. «Ετόλμησα να θαυμάσω τον ηρωϊσμό ενός αξιωματικού -πολιτικού κρατουμένου στον Κορυδαλλό-, όπως αναδύεται από μια Δήλωσή του, η οποία είδε το φώς της δημοσιότητος. Αρνείται να προδώσει τις Αρχές του και τις ιδέες του και προτιμάει να τερματίσει την επίγεια ζωή του μέσα στις φυλακές Κορυδαλλού, όπου έχει συμπληρώσει ήδη τριάντα επτά (37) χρόνια  περιορισμού. Εθαύμασα λοιπόν τη Δήλωσή του και εζήτησα να τον επισκεφθώ στον τόπο της οδύνης του (…) Εθαύμασα, επαναλαμβάνω, τον ηρωϊσμό που περιέχει αυτή η από 16ης Απριλίου 2011 Δήλωσή του και εζήτησα ΜΟΝΟ ΓΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΗΛΩΣΗ να του σφίγξω το χέρι! (…) Επί ημέρες τώρα τα μέσα ενημερώσεως ασχολούνται μαζί μου, με υβρίζουν και με αδικούν. Χωρίς να πτοούμαι το παράπαν από όλα αυτά τα απαράδεκτα για μια Δημοκρατία φαινόμενα, αποτόλμησα να πραγματοποιήσω την επίσκεψή μου στον Κορυδαλλό σήμερα Τετάρτη 17 Αυγούστου, γράφοντας στα παληά μου υποδήματα τις λυσσαλέες αντιδράσεις των! Πηγαίνω σήμερα στον Κορυδαλλό όχι μόνο για να επισκεφθώ τον Στρατηγό Ντερτιλή, αλλά και για να δώσω μια γροθιά στο κατεστημένο,[!!!]» (Θου, κύριε, φυλακή τω στόματί μου! Φοβάμαι ότι, αν ξυρίσουμε το κεφάλι του Αγίου Αμβρόσιου, θα βρούμε στην κορφή του ένα σταυρό, προφανώς αγκυλωτό!) Ας δούμε, όμως, τη δήλωση που θαύμασε και τον έκανε να εξυμνεί και να θέλει να σφίξει το χέρι του Δερτιλή, όπως την παραθέτει ο ίδιος ο Θανάσης: «Έγραφε λοιπόν ο Στρατηγός: Μια και μόνη περίπτωση υπάρχει για να εξέλθω από την φυλακή. Η Ελληνική Πολιτεία οφείλει “να αἰτήση συγγνώμην από εμέ διά τό διαπραχθέν υπό ταύτης δικαστικόν έγκλημα  κατ’εμού”». [Θου, Κύριε, φυλακή τω στόματί μου, ίνα μη διαολοστείλω τον άγιο Αμβρόσιο!] Ας έλθουμε, όμως, στα εντελώς πρόσφατα, προεκλογικά του ανδραγαθήματα.
Την προηγούμενη Παρασκευή (4.5.2012), δυο μόλις ημέρες πριν από τις εκλογές,  δημοσιεύτηκαν στο ιερό blog της Μητρόπολης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας (mkka.blogspot.com), που χρησιμοποιεί το Άγιον Πνεύμα για να στέλνει διαδικτυακώς τα μηνύματά του προς το εκλογικό ποίμνιο ―φυσικά μέσω του Θανάση― κάποιες δηλώσεις του κατά του ΣΥΡΙΖΑ:
«Για μια ακόμη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ ψεύδεται και έτσι συμπληρώνεται ο κύκλος των συκοφαντιών εναντίον μας, ένα κύκλο που άρχισε ο κ. Νικ. Τσούκαλης, μέχρι χθές στέλεχός του και σήμερα υποψήφιος με τη “ΔΗΜΑΡ”». Κι αφού ο Αμβρόσιος αναφέρει διάφορα κατηγορώντας τον βουλευτή της ΔΗΜΑΡ, προκειμένου να κατηγορήσει τον… ΣΥΡΙΖΑ, φτάνει και στην προπαγάνδα των πολιτικών του ιδεών:
Ως Επίσκοπος τηρώ κριτική στάση έναντι όλων, όσοι πολεμούν την Ορθοδοξία μας, την Εκκλησία μας και την Πατρίδα μας, αλλά ποτέ δεν αναμείχθηκα ενεργώς σε όποιο πολιτικό σχήμα.  Συνδέομαι φιλικά με έντιμα πρόσωπα, που υπάρχουν σε όλα τα αστικά κόμματα, αλλά ουδέποτε αναμείχθηκα ενεργώς  υπέρ ή κατά του ενός η του άλλου.» (Οι υπογραμμίσεις δικές μου.)
Κατηγορώντας, λοιπόν, ανοιχτά για «συκοφαντίες» και «ψευτιές» (βλ. «ανεντιμότητα») τον ΣΥΡΙΖΑ, δύο μόλις ημέρες πριν τις εκλογές, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ αποκάλυψε κάποιες ενέργειές του που κατεύθυναν εκλογικά τους πιστούς σε κάποια περιοχή της επισκοπής του, δηλώνει συγχρόνως ότι υποστηρίζει «τα αστικά κόμματα» και με έμμεσο τρόπο εκείνα που τηρούν φιλική στάση απέναντι στην Ορθόδοξη Εκκλησία και την Πατρίδα. Για να μην υπάρξει, όμως, καμιά παρερμηνεία των πολιτικών του κατευθύνσεων απ’ τους πιστούς, επανέρχεται την επόμενη ημέρα (5.5.2012), παραμονή των εκλογών, και δημοσιεύει κάποια εθνικιστικά και αντιμεταναστευτικά κείμενα τρίτων, καθαρά χρυσαυγίτικης κοπής.
Το ένα κείμενο είναι γεμάτο εθνικιστικές κραυγές σαν τις ακόλουθες, κατά της μουσουλμανικής μειονότητας: «Οι Μουσουλμάνοι λοιπόν της Ελλάδος είναι οι προνομιούχοι! Εμπρός λοιπόν Έλληνα ραγιά, Έλληνα σκλάβε, δούλευε και μη μιλάς! Κορόϊδο ραγιά δούλευε, “σκάσε καί πλήρωνε”!,  Την ένδοξη και ηρωϊκή Ελλάδα μας την καταντήσανε Μπανανία!» Και το άλλο, που υποτίθεται ότι του το έστειλε μια Ελληνίδα από τις Η.Π.Α, αναφέρει: «ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΠΑ. ― Σεβασμιότατε, εάν κάθε μέρα εισέρχονται στη Ελλάδα 300 παράνομοι μετανάστες, σύμφωνα με το συνημμένο άρθρο της Καθημερινής, κάνετε τον λογαριασμό. Πολύ σύντομα οι Έλληνες θα είναι η μειοψηφία στην Ελλάδα. Δεν είμαι ρατσίστρια, αλλά πονώ τον τόπο μου, την Πατρίδα μου.  Μ.Σ. USA»
Θανάση, καταλάβαμε! Φρόντισαν, άλλωστε, όλη την προεκλογική περίοδο να μας βομβαρδίζουν οι χριστιανικές οργανώσεις με μηνύματα και υποδείξεις να ψηφίσουμε Χρυσή Αυγή ή, έστω, κάποια άλλα εθνικιστικά «αστικά κόμματα». Και ― προπαντός!― όχι τον ανέντιμο, συκοφάντη και ψεύτη ΣΥΡΙΖΑ!

Advertisements