Οι Γκρίζοι Λύκοι των καμένων δασών

Το Σουσουρλούκ είναι ένα τουρκικό χωριό που βρίσκεται περίπου εκατό χιλιόμετρα νοτίως της Κωνσταντινούπολης, στην επαρχία του Μπαλικεσίρ. Κοντά στο χωριό αυτό, στις 3 Νοεμβρίου 1996 και γύρω στις 19:25, μια μαύρη Mercedes 600 SEL χτύπησε με ιλιγγιώδη ταχύτητα ένα φορτηγό μάρκας Ford του 1968 και στη συνέχεια καρφώθηκε στο διάζωμα ενός αυτοκινητόδρομου. Τρεις από τους τέσσερις επιβάτες της Mercedes σκοτώθηκαν: ο Χουσεΐν Κοτζαντάγ, υψηλόβαθμος αξιωματικός της αστυνομίας και διοικητής των μονάδων καταστολής· ο Αμντουλάχ Τσατλί, καταζητούμενος φυγάς, καταδικασμένος για ανθρωποκτονία και διακίνηση ναρκωτικών, αρχηγός των Γκρίζων Λύκων και στέλεχος της Κontrgerilla (για την οποία θα μιλήσουμε παρακάτω)· και η Γκόντζα Ους, ερωμένη του Τσατλί και πρώην βασίλισσα της ομορφιάς, η οποία αναλάμβανε συμβόλαια θανάτου για λογαριασμό της μαφίας. Μοναδικός επιζών ήταν ο Σεντάτ Μπουτζάκ, ακροδεξιός βουλευτής και πολέμαρχος, που εξοπλιζόταν και χρηματοδοτούνταν από την τουρκική κυβέρνηση για να πολεμάει μαζί με την πολιτοφυλακή του (μια δύναμη 20.000 ατόμων στο Σιβερέκ) τους Κούρδους. Αυτός τη γλύτωσε με ένα σπασμένο πόδι και κατάγματα στο κρανίο, για να συνεχίσει μετά τη θεραπεία του την εθνική του αποστολή τού αφανισμού του κουρδικού λαού.  «Ο Τύπος», όπως αναφέρει ο Ελβετός ιστορικός Ντανιέλε Γκάνσερ («Οι μυστικοί στρατοί του ΝΑΤΟ», σελ.335), «παρατήρησε αμέσως ότι ένας αστυνομικός, ένας βουλευτής, ένας βαρόνος των ναρκωτικών και μια γυναίκα-εκτελεστής ήταν ένας κάπως ασυνήθης συνδυασμός επιβατών», αν και εμένα μου φαίνεται πολύ ταιριαστή συντροφιά. Ιδιαιτέρως αν προσθέσουμε ότι τα θύματα του ατυχήματος έμεναν μαζί με τον Μεχμέτ Αγάρ (Υπουργό Εσωτερικών και Αρχηγό της Αστυνομίας μέχρι το Μάρτιο του 1995) στο ξενοδοχείο Ονουρά (Onura Hotel) του Κουσάντασι (Kuşadası).
Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσίευσαν τα «TURKISH GREEK NEWS» (www.turkishgreeknews.org), στον τόπο του δυστυχήματος βρέθηκαν και κατασχέθηκαν κάποια αποδεικτικά στοιχεία που υποδήλωναν ότι ο ηγέτης των Γκρίζων Λύκων Τσατλί μετέφερε: «α) διπλωματικά διαπιστευτήρια από τις τουρκικές αρχές, β) άδεια οπλοφορίας εγκεκριμένη από την κυβέρνηση, γ) ένα πλαστό διαβατήριο με το όνομα Μεχμέτ Οζμπάι (Mehmet Özbay), το ίδιο ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε ο Μεχμέτ Αλί Αγτζά [πρόκειται για τον το μέλος της οργάνωσης των Γκρίζων Λύκων που δολοφόνησε μαζί με τον Τσατλί τον δημοσιογράφο Αμπντί Ιπεκτσί στις 13 Μαΐου 1981 και που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ στις 13 Μαΐου 1981], δ) πολυάριθμα πιστόλια Beretta των 9 χιλιοστών και Saddam (Beretta 92), ένα Beretta διαμετρήματος 22 με σιγαστήρα, και δύο υποπολυβόλα Heckler & Koch MP5, ε) δύο συσκευές ηχητικής παρακολούθησης, στ) μια κρυφή θήκη για ναρκωτικά και ζ) χιλιάδες αμερικάνικα δολάρια».
«Αμέσως μετά το δυστύχημα», αναφέρει ο Ντανιέλε Γκάνσερ (ό.π., σελ. 335), «η Τουρκία έγινε μάρτυρας της μεγαλύτερης ίσως αντίδρασης κατά του Kontregerilla και των διεφθαρμένων κυβερνητικών αξιωματούχων. Κάθε βράδυ στις εννέα, εξοργισμένα πλήθη διαδήλωναν, ζητώντας “την κάθαρση της χώρας από τις συμμορίες”. Για πολλές εβδομάδες το σκάνδαλο και οι τελευταίες αποκαλύψεις για το “κράτος του Σουσουρλούκ” κυριαρχούσαν στον Τύπο και στα τηλεοπτικά κανάλια. Σχεδόν εκατό χιλιάδες εργάτες διαδήλωναν στην πρωτεύουσα απαιτώντας την αλήθεια για τους στρατιώτες του Stay Behind. (…) Εκατομμύρια συμμετείχαν στην πανεθνική εκδήλωση διαμαρτυρίας “Σκοτάδι για ένα λεπτό. Φως για πάντα”, σβήνοντας όλα τα φώτα κάθε βράδυ στις εννέα, για πάνω από ένα μήνα, αφήνοντας στο σκοτάδι ολόκληρες πόλεις. Η Washington Post δημοσίευσε την ιστορία του Σουσουρλούκ και τη σχέση με το Kontrgerilla και ανέφερε ότι “υπάρχουν άνθρωποι εδώ που έχουν προσωπικούς εφιάλτες, ιστορίες σκοτωμών, βασανιστήρια, απαγωγές και άλλα εγκλήματα εναντίον των ίδιων ή των οικογενειών τους”(Kelly Couturier,”Security forces allegedly involved in Turkish criminal gang”, The Washington Post, 27 Νοεμβρίου 1996.) Η New York Times σχολίασε: “Σήμερα, ενώ καθημερινά προκύπτουν νέες πληροφορίες και ο Τύπος και το κοινό δεν μιλούν σχεδόν για τίποτε άλλο, τα στοιχεία δείχνουν ότι το επίσημα χρηματοδοτούμενο έγκλημα μπορεί να άγγιζε ασύλληπτα επίπεδα”»(Stephen Kinzer, “Scandal links Turkish aides to deaths, drugs and terrors”, The New York Times, 10 Δεκεμβρίου 1996.)
Αυτό λοιπόν που αποκάλυψε το δυστύχημα στο Σουσουρλούκ ήταν οι σχέσεις της κυβέρνησης και των κρατικών μηχανισμών (στρατού, αστυνομίας…) με τους παρακρατικούς και τους μαφιόζους, τους οποίους χρηματοδοτούσε το τουρκικό κράτος για τα εγκλήματά τους σε βάρος του τουρκικού και του κουρδικού λαού, αλλά και στο εξωτερικό. Γι’ αυτό ο Mεσούτ Γιλμάζ αναγκάστηκε να δώσει εντολή ως πρωθυπουργός να διερευνηθεί το τεράστιο θέμα των παραπάνω σχέσεων. «Ύστερα από λίγες ημέρες (24 Νοεμβρίου 1996), ευρισκόμενος στη  Βουδαπέστη, δέχτηκε επίθεση και γρονθοκοπήθηκε από παρακρατικούς της συμμορίας των Γκρίζων Λύκων για να σταματήσει τις ενέργειες αποκάλυψης και αποκαθήλωσης του ελεγχόμενου από την Τσιλέρ βαθέος κράτους» (Σ.Καλεντερίδης, http://www.olympia.gr, 28.12.2011). Ας περάσουμε όμως στα δικά μας, αφού πρώτα διευκρινίσουμε τις παραπάνω ονομασίες (Kontrgerilla, Stay Behind, Γκρίζοι Λύκοι…), το βρόμικο και εγκληματικό πολιτικό τους περιεχόμενο και πώς συνδέονται με ορισμένα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν στο παρελθόν και εξακολουθούν να συμβαίνουν στη χώρα μας, γιατί είναι βέβαιο πως θα τα βρούμε μπροστά μας.
Αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Η.Π.Α, χρησιμοποιώντας τους μηχανισμούς του ΝΑΤΟ και της CIA, και με τη συνεργασία διαφόρων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, των μυστικών τους υπηρεσιών και των εθνικών μηχανισμών καταστολής (στρατιωτικών υπηρεσιών, ειδικών δυνάμεων, αστυνομίας …) καθώς και διαφόρων ακροδεξιών και φασιστικών οργανώσεων συγκρότησαν και εξόπλισαν κρατικοπαρακρατικούς μηχανισμούς, στους οποίους δόθηκαν διάφορες κωδικές ονομασίες. Στόχος όλων αυτών των μηχανισμών ήταν να χτυπήσουν με τη βία τα κομμουνιστικά και λαϊκά κινήματα, στις χώρες που αυτά σημείωναν άνοδο, ικανή να θέσει σε κίνδυνο τα κυρίαρχα καπιταλιστικά συμφέροντα. Η όλη επιχείρηση πήρε τη γενική ονομασία STAY BEHIND ή GLADIO, ενώ στις διάφορες χώρες που εντάχθηκαν στο… πρόγραμμα, η επιχείρηση προσέλαβε διάφορες κωδικές ονομασίες: στην Ελλάδα «Κόκκινη Προβιά» και στην Τουρκία Kontrgerilla. Όσον αφορά την Τουρκία, στα πλαίσια της όλης αυτής αντικομμουνιστικής επιχείρησης δημιουργήθηκαν και δρουν σε συνεργασία με τη ΜΙΤ (δηλαδή τις μυστικές τουρκικές υπηρεσίες) και με άλλες ειδικές δυνάμεις του κράτους διάφορες ακροδεξιές και φασιστικές ομάδες, μεταξύ των οποίων περίοπτη θέση κατέχουν η «Εργκενεκόν» (όνομα που δόθηκε σε μια παράνομη οργάνωση Κεμαλιστών ακροδεξιών στην Τουρκία, οι οποίοι έχουν δεσμούς με μέλη των στρατιωτικών δυνάμεων και των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας) και οι Γκρίζοι Λύκοι, ένα οργανωμένο δίκτυο εκπαιδευμένων και ένοπλων εθνικιστών, που αναλαμβάνουν να εκτελέσουν κάθε είδους εγκληματικές αποστολές εντός και εκτός της Τουρκίας, για να προωθήσουν το σκοπό του παντουρκισμού, δηλαδή της συνένωσης των όπου γης Τούρκων προς ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ενδεικτική είναι η περίπτωση του Μεχμέτ Αλί Αγτζά και των εγκλημάτων του που αναφέραμε πιο πάνω.
Αυτές τις μέρες τα διάφορα ελληνικά καθεστωτικά Μ.Μ.Ε αναδεικνύουν ως πρώτο θέμα κάποιες δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ για εμπρησμούς ελληνικών δασών από τους Γκρίζους Λύκους, την ΜΙΤ και άλλους κρατικοπαρακρατικούς της Τουρκίας. Στην πραγματικότητα, ο Γιλμάζ, παραχώρησε στην εφημερίδα Μπιργκούν (Birgun) μια συνέντευξη σχετικά με όσα αποκάλυψε το δυστύχημα του Σουσουρλούκ, δηλαδή τις σχέσεις του «βαθέος κράτους» με τις παρακρατικές οργανώσεις, τα εγκλήματα και τις χρηματοδοτήσεις τους μέσω «μυστικών κονδυλίων». (Για να μην ξεχνιόμαστε, ακόμα είναι ανοιχτό το θέμα που ανέκυψε πριν από λίγο καιρό στη χώρα μας με δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου του Πασόκ Μόσιαλου και που αφορούσε τα κρατικά μυστικά κονδύλια με τα οποία χρηματοδοτούνται «διάφοροι», μεταξύ των οποίων και δημοσιογράφοι.) Σε κάποια αποστροφή του λόγου του ο Γιλμάζ ανέφερε και τα εξής:
«Αυτές που είναι μυστικές [πληροφορίες] είναι η απόπειρα πραξικοπήματος στο Αζερμπαϊτζάν και θέματα όπως τα αντίποινα δασών στην Ελλάδα» (www.anixneuseis.gr). Με άλλα λόγια, αναφέρεται εμμέσως ο Τούρκος πρώην πρωθυπουργός σε κάποιους εμπρησμούς τουρκικών δασών που διαπράξαμε πρώτοι εμείς και που εξαιτίας τους εκείνοι αντέδρασαν, καίγοντας ελληνικά δάση ως «αντίποινα». (Παραθέτω την παραπάνω δήλωση του Γιλμάζ ως έχει απλώς για λόγους αντικειμενικότητας, χωρίς να αποδέχομαι ως αληθή όσα ισχυρίζεται.) Τα αστικά μας Μ.Μ.Ε κράτησαν από τη δήλωση και δημοσίευσαν μόνο τα συμπεράσματά τους από την έμμεση ομολογία των εμπρησμών εκ μέρους των Τούρκων, αποσιωπώντας την έμμεση καταγγελία του για τους εμπρησμούς που ισχυρίζεται ότι εμείς πρώτοι διαπράξαμε. Κι άρχισε έτσι η εθνικιστική παράσταση των πολιτικών μας και οι διαμαρτυρίες τους προς την τουρκική κυβέρνηση αλλά, όπως φαίνεται, αυτά τα γεγονότα των εκατέρωθεν εγκλημάτων τα ήξεραν από χρόνια οι κυβερνήσεις των δύο κρατών και είχαν συμφωνήσει να τα αποσιωπήσουν και να μη δώσουν συνέχεια στην εγκληματική δράση των κρατικών και παρακρατικών τους μηχανισμών. Στη συνέχεια, ο Γιλμάζ προέβη την Τρίτη (27.12.2011) σε νέες δηλώσεις και είπε ότι «οι Έλληνες φίλοι μας βιάστηκαν να αντιδράσουν. Εκείνο που εννοούσα εγώ ήταν οι πυρκαγιές δασών στην Τουρκία. Τη δεκαετία του 1990 στην Τουρκία, σχετικά με τις μεγάλης έκτασης πυρκαγιές δασών στη χώρα μας, υπήρξαν αξιολογήσεις και ορισμένες πληροφορίες ότι είχαν σχέση με την ελληνική μυστική υπηρεσία. Το θέμα διαστρεβλώθηκε πλήρως». Όσον αφορά τις νέες αυτές δηλώσεις του Γιλμάζ, δηλαδή ότι μιλούσε μόνο για εμπρησμούς των τουρκικών δασών, αυτές δεν προσθέτουν τίποτε ουσιαστικό στα γεγονότα. Συνιστούν μόνο μια προσπάθεια επαγγελματία πολιτικού να διαψεύσει ή να διορθώσει τις πρότερες δηλώσεις του, πράξη πολύ συνηθισμένη στο διαρκές παιχνίδι της απάτης που διαπράττουν τα εξουσιαστικά ανθρωποειδή κάθε εθνικότητας σε βάρος των λαών των χωρών τους. Ας δούμε όμως και μερικά από τα ελληνικά δημοσιεύματα.
Σε άρθρο τους της 27.12.2011 με τίτλο «Γκρίζοι Λύκοι» τα Νέα αναφέρουν ότι επικοινώνησαν τηλεφωνικά για το θέμα με τον πρώην υπουργό του Πασόκ Στέφανο Τζουμάκα κι αυτός τούς «ανέφερε ότι οι σχετικές πληροφορίες για δράση των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας στην Ελλάδα (δηλαδή, για φωτιές που έβαζαν σε ελληνικό έδαφος υπάλληλοι των μυστικών υπηρεσιών) είχαν περιέλθει σε γνώση της τότε κυβέρνησης από τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες. Ο κ. Τζουμάκας υπενθύμισε επίσης ότι στελέχη των Γκρίζων Λύκων που είχαν δικαστεί για δολοφονίες στην Κωνσταντινούπολη είχαν ομολογήσει ενώπιον της τουρκικής Δικαιοσύνης ότι προκάλεσαν φωτιές στη Σάμο και σε άλλα νησιά». Καμία αναφορά σε δικούς μας εμπρησμούς στην Τουρκία, ούτε καν μια άρνηση των κατηγοριών του Γιλμάζ σε βάρος μας, αφού είναι αυτονόητο ότι το αγγελικό ελληνικό κράτος και οι υπηρεσίες του δεν κάνουν τέτοια πράγματα.
Το Βήμα (28.12.2011) δημοσιεύει για το θέμα δηλώσεις του πρώην (από τον Οκτώβριο του 1993 έως τον Ιανουάριο του 1996) διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Λεωνίδα Βασιλακόπουλου, σύμφωνα με τις οποίες ο πρώην Τούρκος πρωθυπουργός Μεσούτ Γιλμάζ κατήγγειλε ότι «επί προεδρίας της χώρας από την Τανσού Τσιλέρ -την περίοδο 1995-1997 – χρηματοδοτούντο οι “Γκρίζοι Λύκοι” για να βάζουν πυρκαγιές σε ελληνικά δάση! Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι σε ορισμένες από αυτές τις “ύποπτες” πυρκαγιές έχουν χάσει την ζωή τους δύο άτομα». Να, λοιπόν, που πρέπει να αναφωνήσουμε μαζί με τα αστικά μας ΜΜΕ και με τους εθνικούς μας πράκτορες: «Οι Γκρίζοι Λύκοι μας έκαψαν τα δάση και δολοφόνησαν ανθρώπους μας!» Φαίνεται πως αυτοί που μας εξουσιάζουν και μας καταστρέφουν τις ζωές βάλθηκαν αυτό τον καιρό μαζί με το συρφετό των δημοσιογράφων τους να μας κάνουν να στρέψουμε την αγανάκτησή μας εναντίον των «προαιώνιων εχθρών» μας, των Τούρκων, ώστε να ξεχάσουμε —αν είναι δυνατόν!— το διαρκές έγκλημα που διαπράττουν σε βάρος μας. Κι απόκοντα βρήκαν θέμα και διάφοροι αστοί πολιτικοί μας που συγκυβερνούν για να μας «κάψουν» ολοσχερώς, και προβαίνουν σε διάφορες ενέργειες επίδειξης την εθνικής τους ευαισθησίας, καταγγελίες κατά των Τούρκων και αιτήματα αποζημίωσης για τα καμένα δάση. Αυτονόητες οι ενέργειές τους, αν σκεφτεί κανείς ότι επίκεινται εκλογές και χρειάζονται κάποιον αποδιοπομπαίο τράγο, για να ξεχάσουμε όσα διαπράττουν σε βάρος μας. Ανάμεσά τους πέντε βουλευτές του Πασόκ, ο αρμόδιος τομεάρχης της ΝΔ Παναγιωτόπουλος, ο επικεφαλής του «Άρματος Πολιτών» Ι. Δημαράς καθώς και ο βουλευτής επικρατείας του ΛΑΟΣ Ι.Κοραντής, που διετέλεσε κατά το χρονικό διάστημα 2004-2009 διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και γνωρίζει από πρώτο χέρι τις βρόμικες σχέσεις μεταξύ κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών στο ελληνικό «βαθύ κράτος» και τις αντικομμουνιστικές επιχειρήσεις που αναφέραμε πιο πάνω (STAY BEHIND-GLADIO, ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΡΟΒΙΑ, KONTRGERILLA κλπ.), όπου εντάσσονται και οι δράσεις των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών και των Γκρίζων Λύκων.
Εκείνη, όμως, που μου προκάλεσε κάποια εντύπωση ήταν η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία ζήτησε μεταξύ άλλων και την προσφυγή της Ελλάδας στο… ΝΑΤΟ. Με άλλα λόγια, θεώρησε πως το ζήτημα των ελληνοτουρκικών διενέξεων και των εκατέρωθεν εγκληματικών κρατικοπαρακρατικών ενεργειών μπορεί να το επιλύσει ο μεγάλος… Λύκος, αυτός που οργάνωσε μαζί με τη CIA και κινεί στο βάθος τα νήματα των αντικομμουνιστικών επιχειρήσεων και των κρατικοπαρακρατικών οργανώσεων σε συνεργασία με εκπροσώπους των ελληνικών και των τουρκικών κυβερνήσεων. Αν τώρα υπάρχουν κάποιοι Έλληνες που πιστεύουν αφελώς πως όσα ανέφερα παραπάνω με λεπτομέρειες για όσα συμβαίνουν στο «βαθύ κράτος» αφορούν μόνο την Τουρκία, ας θυμηθούν τη λατινική ρήση mutato nomine de te fabula narratur (αν αλλάξουμε το όνομα, για σένα μιλάει ο μύθος). Απλώς από τύχη δεν έχει συμβεί ακόμα κάποιο δυστύχημα Σουσουρλούκ στην Ελλάδα, ώστε να ξεκινήσουν οι αποκαλύψεις και να ριχτεί κάποιο φως στα ελληνικά καθεστωτικά παρασκήνια.

Advertisements