Η εργατική τάξη του Παγκάλου

Στις πρόσφατες (27.11.2011) αρχαιρεσίες του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Πάτρας για την ανάδειξη νέων οργάνων (ΔΣ, ΕΕ και αντιπροσώπων στη ΓΣΕΕ) η ΠΑΣΚΕ, η συνδικαλιστική παράταξη των φανατικών «σοσιαλιστών» της πατρινής εργατικής τάξης, αναδείχτηκε πρώτη δύναμη με ποσοστό 54,87%. Κι άρχισαν τα ζόμπι των πράσινων αυλικών τα πανηγύρια γι’ αυτό τον ευτελισμό της εργατικής τάξης. Την ίδια ημέρα που ο ηγέτης τους Πάγκαλος, αυτός που συγκυβερνά ως αντιπρόεδρος με τους δεξιούς της ΝΔ και τους ακροδεξιούς του ΛΑ.Ο.Σ, δήλωνε σε συνέντευξή του στην Καθημερινή για τους διαμαρτυρόμενους που συγκεντρώνονταν στην πλατεία Συντάγματος τα ακόλουθα:
«(…) Έχοντας αγωνισθεί επί χρόνια για τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών[!!!], βρέθηκα εις τας δυσμάς του βίου μου να μην μπορώ να διασχίσω την πλατεία Συντάγματος χωρίς να λοιδορηθώ από τον κάθε τυγχόντα. Σε μια ζούγκλα που δημιουργήσαν κοινοβουλευτικά κόμματα και βουλευτές, κινητοποιώντας τραμπούκους, αλήτες, κακοποιούς, μην πω και τρομοκράτες» (www.pangalos.gr). Και πριν περάσουν δυο μέρες επανήλθε με χαρακτηρισμούς που, όπως οι παραπάνω, αφορούν τον ίδιο και τους «σοσιαλιστές» οπαδούς του. Μιλώντας στο γαλλικό κανάλι France 5 και στην εκπομπή «Le monde en marche», δήλωσε: «Οι Αγανακτισμένοι που κατέβαιναν στις πλατείες όλης της χώρας ήταν ένα μείγμα από κομμουνιστές, φασίστες και μαλάκες» (Καθημερινή, 30.11.2011).
Δεν απορώ για τίποτε. Όπως δεν απορώ γι’ αυτό τον πολιτικό ευτελισμό της «σοσιαλιστικής» εργατικής τάξης που η πλειονότητά της συμφωνεί και συμπράττει στην καταλήστευση και στην εξαθλίωση που επέβαλαν και συνεχίζουν να εφαρμόζουν οι πολιτικοί της ηγέτες σε συνεργασία με τους ακροδεξιούς οπαδούς των Μεταξάδων και του Εθνικοσοσιαλισμού. Και θυμάμαι ότι τότε που οι χιτλερικοί ξεκινούσαν να κατακτήσουν τις ευρωπαϊκές χώρες και τη δική μας δήλωναν πως θα βρουν σ’ αυτές πολλούς να συνεργαστούν μαζί τους. Και τους βρήκαν. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και σήμερα που η καπιταλιστική βαρβαρότητα έχει ξεσπάσει σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαών της Ευρώπης. Οι άλλοι, όσοι διαμαρτύρονται γι’ αυτή τη βαρβαρότητα και αγωνίζονται εναντίον της, είναι προφανώς «αλήτες, κακοποιοί, φασίστες, μαλάκες…» και δε συμμαζεύεται… Ενώ οι «σοσιαλιστές» μας είναι οι ήρωες πατριώτες που προσπαθούν μαζί με τους δεξιούς και τους ακροδεξιούς εθνικόφρονες να σώσουν το Έθνος, την Πατρίδα και ό,τι άλλο πλασάρουν οι πολιτικοί εκπρόσωποι και οι κυβερνήσεις του καπιταλισμού και των τραπεζιτών. Και δεν απορώ ούτε ακόμα για κάποιους «αριστερούς» που… διαδηλώνουν μαζί τους, υπό την ηγεσία των «σοσιαλιστών» εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και των παραφυάδων τους. Αυτών που προσπαθούν να εξαπατήσουν την εργατική τάξη και το λαό δηλώνοντας πως «Το ΠΑΣΟΚ… δεν είναι το ΠΑΣΟΚ». Ξεφτίλα! Πολλή ξεφτίλα! Τέτοια και τόση που η κατάντια του «Θοδωρή» του Βάρναλη φαντάζει μάλλον ελάχιστη. Ας τους χαρίσουμε λοιπόν το ποίημα, για να το κάνουν ύμνο στα πανηγύρια τους.
 ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ Ο ΘΟΔΩΡΗΣ
Τούτ’ η κόλλα που θωρείς
γράφει μέσα: «ο Θοδωρής
φρονημάτων υγιών
με γυναίκα και υιόν».

Έχει θέση και μιστό
και στομάχι αγέμιστο.
Λεύτερος εδώ κι εκεί
με ξεκούμπωτο βρακί.

Σε κουμούλα σκουπιδιώ
ψάχνει να ‘βρει με τα δυο
βρωμισιά θανατερή
για τα σας, αριστεροί,

και να στείλει κάθε ορνίθι
«εις τον τόπον τον συνήθην…»
Παραπάτησε και μπλουμ !
πέφτει σ’ ανοιχτό λαγούμι.

Χαχανίζει ν’ απορείς
και φωνάζει απανωτά:
– Δε λερώθ’κε ο Θοδωρής,
λερωθήκαν τα σκατά !

Advertisements

One thought on “Η εργατική τάξη του Παγκάλου

  1. Παράθεμα: Η εργατική τάξη του Παγκάλου « Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.