Οι απόγονοι του Νετσάγιεφ

Τον θυμήθηκα τον Νετσάγιεφ και πάλι προχτές, όταν έβλεπα τους μαινόμενους  απογόνους του να πετάνε πέτρες, μολότοφ, χημικά, χειροβομβίδες… αδιακρίτως στο πλήθος των συγκεντρωμένων στην επάνω πλευρά του Συντάγματος διαδηλωτών. Και θυμήθηκα όσα είπε κι όσα έπραξε ο αναρχικός Νετσάγιεφ, γεγονότα που ανάγκασαν τους γνήσιους αναρχικούς να τον εντάξουν στις μαύρες σελίδες της Ιστορίας του αναρχικού κινήματος. Κι όταν άκουσα για το πλήθος των προχθεσινών θυμάτων, θυμήθηκα και τους νεκρούς της Μαρφίν. Για τους οποίους η πλειονότητα αυτών των οπαδών του Νετσάγιεφ είχε σωπάσει μέχρι νεοτέρου φόνου. Μόνο λίγες φωνές αναρχικών είχαν εκφράσει τις αποδοκιμασίες τους. Ελάχιστοι! Ανάμεσά τους και κάποια γνωστά ονόματα του χώρου, που προτίμησαν να εκδώσουν πέρσι το φθινόπωρο τα κείμενά τους σ’ ένα βιβλίο με τίτλο «Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική». Διαφωνώ σε αρκετά σημεία με τις θέσεις κάποιων από αυτούς, όπως διαφωνώ μ’ αυτόν τον απόλυτο αφορισμό της βίας που εκφράζει ο τίτλος της συλλογής. Σ’ εκείνο, όμως, που συμφωνώ απόλυτα είναι ο φασιστικός χαρακτήρας της βίας που στρέφεται ενάντια στο πλήθος που διαδηλώνει.
Προχτές αυτοί οι νετσαγιεφικοί και μαζί τους διάφορα κρατικοπαρακρατικά στοιχεία επιτέθηκαν με τον δολοφονικό τρόπο που όλοι είδαμε στις οθόνες, ενάντια στο πλήθος της εργατικής τάξης και του λαού γενικότερα που επέλεξε να διαδηλώσει μαζί με το ΠΑΜΕ. Γιατί δεν ήταν μόνο άνθρωποι του ΠΑΜΕ αυτοί που διαδήλωναν μαζί του. Ήταν και πλήθος κόσμου που το προτίμησε, επειδή οι μνήμες των επιθέσεων ενάντια στο πλήθος εκ μέρους των δυνάμεων καταστολής και των «γνωστών αγνώστων» είναι νωπές κι αυτοί οι άνθρωποι νιώθουν πιο ασφαλείς όταν διαδηλώνουν με το ΠΑΜΕ, λόγω της γνωστής περιφρούρησης. Όπως είναι γνωστή και η συμμετοχή των δυνάμεων του παρακράτους στα επεισόδια.  Μόνο ο υπουργός της αστυνομίας δεν γνωρίζει τίποτε και ζητάει αποδείξεις, τη στιγμή που τις έχει από το πλήθος των ντοκουμέντων που έχουν δημοσιευτεί στο Διαδίκτυο εδώ και πολύ καιρό. Και τώρα εμφανίζονται με κείμενά τους να διασπείρουν τη διαστρέβλωση και το ψέμα, καλώντας τον κόσμο τους σε επιθέσεις ενάντια στο ΚΚΕ, στα γραφεία του και σε όσους ανθρώπους ανήκουν στις δυνάμεις του.
Διαβάζω: «Αύριο Κυριακή, σίγουρα το ΚΚΕ θα πραγματοποιήσει “εξορμήσεις” διακίνησης του Ριζοσπάστη, θέλοντας να παρουσιάσει μια διαστρεβλωμένη εκδοχή των γεγονότων και να συμαζέψει τα ασυμάζευτα. Είναι σημαντικό, όπου είναι δυνατόν, να τους αντιπαρατεθούμε, συλλογικά ή ατομικά (από το απλό κράξιμο μέχρι την άμεση αντιπαράθεση)».Διαβάζω:«ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ ΝΑ ΕΠΙΤΕΘΟΥΜΕ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΚΑΝΑΝΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ. ΚΑΤΕΒΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΤΖΑΜΑΡΙΑ, ΡΙΞΑΜΕ ΚΡΟΤΙΔΕΣ ΕΝΩ ΑΥΤΟΙ ΜΑΖΕΨΑΝΕ ΤΑ ΠΑΛΟΥΚΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΤΟΙ ΚΑΙ ΤΡΕΧΑΝ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΩ ΟΡΟΦΟ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝΕ. ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ ΧΤΥΠΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ…».
Διαβάζω: «Προχωράμε γερά με γραμμή τσακίστε τους κνίτες γιατί τόσο καιρό τους αφήναμε και να που φτάσαμε. Ας ακυρώσουμε και τη δυνατότητα αυτοκριτικής για τα μπουκάλια επαναλαμβάνοντας με τσαμπουκά τα ίδια. Η πυγμή και η ανακήρυξη εχθρών ας υποκαταστήσουν την πολιτική. Είναι άλλωστε της μόδας σε όλους τους χώρους, εξουσιαστικούς και κινηματικούς. Τίποτα μη μείνει αναπάντητο, απαντήστε ό,τι σας κατέβει, άμα σκεφτείτε κινδυνεύετε να συμπεριφερθείτε σαν προδότες».
Και σταματώ στην τελευταία πρόταση: «Τίποτα μη μείνει αναπάντητο, απαντήστε ό,τι σας κατέβει, άμα σκεφτείτε κινδυνεύετε να συμπεριφερθείτε σαν προδότες».  Κι αναρωτιέμαι: Αυτός που γράφει μια τέτοια πρόταση και όσες υπογράμμισα είναι αναρχικός; Ή μήπως είναι κάποιος που εμφανίζεται σαν τέτοιος, ενώ στην πραγματικότητα είναι φασίστας; Γιατί θεωρώ βέβαιο ότι μόνο ένας φασίστας θα έγραφε ή θα προσυπέγραφε μια τέτοια φράση σαν αυτή που υπογραμμίζω: «άμα σκεφτείτε, κινδυνεύετε να συμπεριφερθείτε σαν προδότες».
Κι απάντησε αγανακτισμένος ο Μπακούνιν στον Σεργκέι Γκενάντιεβιτς Νετσάγιεφ: «Ως εδώ και μη παρέκει Νετσάγεφ!» [«Σεργκέι Νετσάγιεφ, Η κατήχηση του επαναστάτη, Μιχαήλ Μπακούνιν, Απάντηση στον Νετσάγιεφ», εκδόσεις Πανοπτικόν, σελ. 86]. Κι αν ο Μπακούνιν και μαζί του μια σειρά σημαντικών αναρχικών καταδίκασαν τον Νετσάγιεφ για όσα σχεδίαζε, έλεγε και έπραττε, τι να πούμε εμείς στους απογόνους του Νετσάγιεφ. Ιδιαιτέρως τι να πούμε, αν σκεφτούμε ότι ο Μπακούνιν θεωρούσε μέχρι τέλους τον Νετσάγιεφ γνήσιο επαναστάτη.
Ας δούμε όμως λίγα απ’ αυτά που έγραψε ο Νετσάγιεφ στην Κατήχηση του Επαναστάτη (βλ. παραπάνω βιβλίο):
«Ο επαναστάτης περιφρονεί κάθε θεωρητικολογία και έχει απορρίψει τις κοσμικές επιστήμες [άρα μένει μόνο η θεολογία;], αφήνοντάς τες στις μελλοντικές γενιές. Ξέρει μόνο μια επιστήμη, την επιστήμη της καταστροφής. Γι’ αυτό το σκοπό, και μόνο γι’ αυτόν, θα κάνει σπουδές μηχανικής, φυσικής, χημείας και ίσως [!] ιατρικής». (ό.π., σελ. 24)
«Όλα τα τρυφερά και εκθηλυμένα αισθήματα της συγγένειας, της φιλίας, της αγάπης, της ευγνωμοσύνης, ακόμη και της τιμής, πρέπει να καταπνιγούν μέσα του από το ψυχρό και μονοσήμαντο πάθος για την επαναστατική υπόθεση. Μέρα νύχτα πρέπει να έχει μόνο μία σκέψη, ένα σκοπό ― την ανελέητη καταστροφή». (ό.π., σελ. 25) [
Παρεμπιπτόντως, ας προσθέσω αυτό που αναφέρει η Βικιπαίδεια στο λήμμα Σεργκέι Γκενάντιεβιτς Νετσάγιεφ: «Όταν ο Ι. Ιβάνοφ, φοιτητής και μέλος της ομάδας, διαμαρτυρήθηκε εναντίον των μεθόδων του Νετσάγιεφ, αυτός οργάνωσε την εκτέλεσή του, την οποία μάλιστα διέπραξε ο ίδιος το Νοέμβριο του 1869, παρόντων κι άλλων μελών της ομάδας. Όταν αποκαλύφτηκε το έγκλημα, ο Νετσάγιεφ διέφυγε στην Ελβετία, όμως 67 μέλη της ομάδας οδηγήθηκαν στο δικαστήριο».]
«Αποσκοπώντας στην ανελέητη καταστροφή, ο επαναστάτης μπορεί και μερικές φορές πρέπει να ζει μέσα στην κοινωνία, προσποιούμενος όμως ότι είναι κάτι εντελώς διαφορετικό απ’ ό,τι είναι.» (ό.π., σελ. 28).
Μπορεί, δηλαδή, να παριστάνει τον αστυνομικό, τον χαφιέ ή τον δολοφόνο του πλήθους πετώντας χημικά, μολότοφ και χειροβομβίδες; Παραθέτω τη συνέχεια του Νετσάγιεφ: «Ο επαναστάτης πρέπει να διεισδύει παντού, στις κατώτερες και στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις, στους οίκους του εμπορίου, στην εκκλησία, στα μέγαρα των πλουσίων, στον κόσμο της γραφειοκρατίας, στους κύκλους των στρατιωτικών και των ανθρώπων των γραμμάτων, στο Τρίτο Τμήμα [Μυστική Αστυνομία]…». Εγώ, σε αντίθεση με τον αναρχικό που γράφει «απαντήστε ό,τι σας κατέβει, άμα σκεφτείτε κινδυνεύετε να συμπεριφερθείτε σαν προδότες», λέω: Σκεφτείτε! Αν ακολουθήσετε νετσαγιεφικές αρχές μπορεί να καταλήξετε χαφιέδες, προδότες, δολοφόνοι, συνεργάτες των φασισταριών.
«Ολόκληρη αυτή η βρομερή κοινωνία πρέπει να χωριστεί σε διάφορες κατηγορίες: η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει εκείνους που πρέπει να καταδικαστούν άμεσα σε θάνατο. Η εταιρεία [
εννοεί την αναρχική του «Εταιρεία του Τσεκουριού»] πρέπει να φτιάξει έναν κατάλογο αυτών των καταδικασμένων προσώπων ανάλογα με τον βαθμό της ζημιάς που μπορεί να κάνει το καθένα στην επιτυχή πρόοδο της επαναστατικής υπόθεσης και, συνεπώς, ανάλογα με τη σειρά απομάκρυνσής του». Αν διαβάζω σωστά αυτά που γράφουν διάφοροι απόγονοί του, το ΚΚΕ, το ΠΑΜΕ και τα μέλη τους ανήκουν μάλλον στην «πρώτη κατηγορία» ή έστω σε κάποια από τις υπόλοιπες κατηγορίες προς «απομάκρυνση», αφού «προκαλούν ζημιά στην επαναστατική πρόοδο της επαναστατικής υπόθεσης». Εδώ τα θύματα της Μαρφίν προκαλούσαν ζημιά (όπως ακούστηκε τότε) στην εργατική απεργία και έπαθαν ό,τι έπαθαν! Το ΚΚΕ, το ΠΑΜΕ και τα μέλη τους θα σκεφτούμε, που προκαλούν τόση ζημιά στην επανάσταση;
Ο Μπακούνιν στην «απάντησή» του προς τον Νετσάγιεφ (ό.π.), αφού τον κατηγόρησε για πλήθος πράξεων, τον συμβούλευσε να αρνηθεί το σύστημά του, παρότι, όπως προανέφερα, τον θεωρούσε ως το τέλος γνήσιο επαναστάτη. Σε αντίθεση με τις «αρχές» του Νετσάγιεφ και των ομοίων του, όπου τα ψέματα, οι συκοφαντίες, η βία, οι δολοφονίες κλπ. ήταν θεμιτά μέσα απέναντι στο λαό, του αντέτεινε ότι «στη βάση της δραστηριότητάς μας, πρέπει να υπάρχει ο εξής απλός νόμος: αλήθεια, εντιμότητα, εμπιστοσύνη απέναντι σε όλους τους [λαϊκούς] αδελφούς και σε κάθε πρόσωπο ικανό να γίνει τέτοιος· το ψέμα, ο δόλος, η εξαπάτηση [“φενακισμός”] και, στην ανάγκη, η βία χρησιμοποιούνται μόνον εναντίον των εχθρών» (ό.π., σελ. 76-77).
Ας τελειώνουμε μ’ αυτή την ιστορία. Πολλά ψέματα, συκοφαντίες, εξαπάτηση και βία χρησιμοποιήθηκαν αυτές τις ημέρες απ’ τους απόγονους του Νετσάγιεφ, κι όχι από τους γνήσιους αναρχικούς ή, τουλάχιστον, από εκείνους που ακολουθούν τις θέσεις της κλασικής αναρχίας. Πολύ μπάχαλο υλικό αυτοπροσδιορίζεται εδώ και καιρό ως αναρχικό, χρεώνοντας τη βία και τους φόνους σε βάρος ανθρώπων της εργατικής τάξης στο όνομα της Αναρχίας. Οποιαδήποτε βία ενάντια στην εργατική τάξη και στο λαό μόνο φασιστικό χαρακτήρα μπορεί να έχει. Οπότε: Ως εδώ και μη παρέκει, απόγονοι του Νετσάγιεφ!

Advertisements