Οι Μπρέιβικς της Ευρώπης

Πόσα ξέρουμε, αλήθεια, για τη Νορβηγία των «Μπρέιβικς»,  εκείνη τη Νορβηγία που κρύβεται στα πολιτικά σκοτάδια και τρέφει ακροδεξιούς σαν τον σφαγέα της Utøya και τους ομοίους του; Το ίδιο θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς και για τις άλλες χώρες της Ευρώπης και ολόκληρου του κόσμου, περιλαμβάνοντας και τη χρυσαυγίτικη Ελλάδα. Ποιος ξέρει πραγματικά τι σχεδιάζουν και με ποιους οργανώνουν τις σφαγές τους αυτά τα φασιστικά ερπετά στα πολιτικά παρασκήνια; Καμιά φορά, κάποιο απ’ αυτά εκφράζει δημόσια το λόγο του και τότε διαπιστώνει κανείς ότι είναι πανομοιότυπος με το λόγο του Νορβηγού σφαγέα και ομοϊδεάτη του.  Κι όπως ο Νορβηγός στο «μανιφέστο» του στρέφεται  ενάντια στον «πολιτιστικό μαρξισμό» και στους «ισλαμιστές», έτσι και κάποιος ελληναράς χρυσαυγίτικης κοπής διακήρυσσε τα ίδια σ’ ένα δικό του… «μανιφέστο» τον περασμένο Δεκέμβριο:
«(…) Ως εδώ συμπολίτες…. το κράτος δεν μας θέλει στην ίδια μας την Πατρίδα, επιθυμεί να Ισλαμοποιηθεί και να μας κάνει μειονότητα στα εδάφη των Πατεράδων μας, Παππούδων μας που τα τίμησαν και μας τα παρέδωσαν ελεύθερα με το αίμα τους!!!! (…) Εμείς όμως που αγαπάμε αυτόν τον τόπο και θέλουμε να μεγαλώσουμε εδώ τα παιδιά μας, εμείς που έχουμε θάψει τους δικούς μας ανθρώπους εδώ και θέλουμε να πηγαίνουμε να τους τιμούμε με το άναμμα ενός κεριού, εμείς που μετά από αγώνες ετών πήραμε ένα σπίτι…… θα αφήσουμε να μας διώξουν 1000 τσογλάνια που οι “ψευτοκουλτουριάρηδες αριστεροί” ονομάζουν δύστυχους?(…) ΤΕΛΟΣ ΑΣ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΤΟΥΣ!!!» (www.thebest.gr, 19.12.2010)
Η σφαγή στη Νορβηγία μου θύμισε ένα άλλο μαζικό έγκλημα που διαπράχθηκε στη Μπολόνια της Ιταλίας στις 2 Αυγούστου 1980 και που χαρακτηρίστηκε ως «η χειρότερη τρομοκρατική πράξη στην Ευρώπη τον 20ο αιώνα». Την εποχή εκείνη, οι μυστικές υπηρεσίες του ιταλικού κράτους με τη συνεργασία φασιστικών ομάδων προχώρησαν σε μια σειρά τρομοκρατικών ενεργειών ενάντια στο ευρύτερο αριστερό κίνημα. Η χειρότερη από τις τρομοκρατικές τους πράξεις ήταν η τοποθέτηση μιας βόμβας στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολόνια, που είχε ως θύματα 85 νεκρούς. Η επιλογή του χώρου (σταθμός συγκέντρωσης και μετακίνησης πλήθους λαϊκών ανθρώπων) και της πόλης (η Μπολόνια είχε από καιρό χαρακτηριστεί ως «αριστερή») δεν ήταν καθόλου τυχαία. Για το έγκλημα αυτό, όπως άλλωστε και για τα προηγούμενα που είχε διαπράξει το ιταλικό κράτος-παρακράτος, άρχισαν οι διώξεις αριστερών, αναρχικών και εργατών. Επίσης κατηγορήθηκαν οι «Ερυθρές Ταξιαρχίες», αλλά, όπως αποδείχτηκε, για το έγκλημα ευθύνονταν οι μυστικές υπηρεσίες του ιταλικού κράτους. Τελικά, καταδικάστηκαν 3 άτομα, μεταξύ των οποίων ο Licio Gelli, επικεφαλής της παρακρατικής μασονικής στοάς Propaganda Due (συντομογραφία «Ρ2») . Η βόμβα που σκότωσε τους 85 ανθρώπους  είχε κατασκευαστεί από την «Stay Behind», που στην Ιταλία είχε πάρει την κωδική ονομασία «Gladio».
H επιχείρηση Stay Behind στην Ελλάδα πήρε την κωδική ονομασία «Κόκκινη Προβιά». Γι’ αυτήν ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε αναφέρει: «η παρακρατική οργάνωση Κόκκινη Προβιά δημιουργήθηκε το 1955, ως αποτέλεσμα ενός μυστικού τμήματος της συμφωνίας με βάση την οποία εγκαταστάθηκαν οι αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα» (Associated Press, 14.11.1990). [Γι’ αυτό, ως αρχηγός του «σοσιαλιστικού» κόμματος και διαπρύσιος κήρυκας του  συνθήματος «Έξω οι Βάσεις του Θανάτου», μόλις έγινε πρωθυπουργός… κατάργησε αμέσως τις Βάσεις και, φυσικά, διέλυσε την οργάνωση της Κόκκινης Προβιάς, όπως δήλωσε ο ίδιος…] Η «Κόκκινη Προβιά» δημιουργήθηκε από την CIA και τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες, και στελεχώθηκε από πράκτορες, από ακροδεξιούς που υπηρετούσαν ή είχαν υπηρετήσει στους Λόχους Ορεινών Καταδρομών (ΛΟΚ) και από άλλα ειδικά στρατιωτικά τμήματα, καθώς και  από πολίτες δεξιάς παθήσεως. [Ας σημειωθεί εδώ ότι ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής Νικόλαος Μιχαλολιάκος, όπως αναφέρει ο ίδιος στο βιογραφικό του «Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία ως Δόκιμος Έφεδρος Ανθυπολοχαγός στις Δυνάμεις Καταδρομών, καθαιρέθηκε όμως για πολιτικούς λόγους από το μεταπολιτευτικό καθεστώς. Το 1984 αναλαμβάνει αρχηγός της Νεολαίας ΕΠΕΝ, κατόπιν προσωπικής εντολής του Γεώργιου Παπαδόπουλου».]  Για τη διάλυση της Κόκκινης Προβιάς μίλησε και ο υπουργός Άμυνας της Νέας Δημοκρατίας Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, όπως δημοσιεύτηκε στον Guardian στις 9 Νοεμβρίου 1990: «Έλληνες κομάντο (ΛΟΚ) και η CIA οργάνωσαν ένα βραχίονα του δικτύου το 1955, για να προβληθεί αντάρτικη αντίσταση σε οποιονδήποτε κομμουνιστή εισβολέα [!!!] Το εν λόγω δίκτυο, που ήταν γνωστό με την κωδική ονομασία Επιχείρηση Κόκκινη Προβιά, διαλύθηκε το 1988». (Σημειωτέο ότι ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, εκτός των υπουργείων που ανέλαβε, έλαβε μέρος και σε «κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ». Επίσης, μεταξύ των σημαντικών μελετών που συνέγραψε υπάρχει και κάποια με τίτλο «Τυφλοί στρατοί-Η Δύση και η Απειλή του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού» (2008). Φαίνεται ότι τα σημαντικά πολιτικά πνεύματα σαν τον Νορβηγό Μπρέιβικ και τον Έλληνα Βαρβιτσιώτη ενδιαφέρονται ιδιαιτέρως για τους «ισλαμιστές» στις συγγραφές τους. ) [Προσοχή! Όταν αλλάζεις το όνομα σε μια οργάνωση ή ακόμα κι όταν την ανασυγκροτείς και την εκσυγχρονίζεις, δε σημαίνει ότι… την «διαλύεις». Αλλά, το ξέρουμε πια! Οι πολιτικοί είναι διδάκτορες στο να ψεύδονται, λέγοντας την… «αλήθεια».]
Ένας Ελβετός σοσιαλδημοκράτης ιστορικός, ο Daniele Ganser, ο οποίος διδάσκει στο πανεπιστήμιο της Βασιλείας, έκανε έργο ζωής του την αποκάλυψη της Stay Behind ή Gladio. Σ’ ένα αρκετά ενδιαφέρον βιβλίο του («Οι μυστικοί στρατοί του ΝΑΤΟ…»), έχει συλλέξει και επεξεργαστεί αρκετά στοιχεία γι’ αυτή την επιχείρηση. Μιλώντας για την Ιταλία αναφέρει (σελ.113) ότι «Τα στοιχεία που είδαν το φως κατά την τελευταία δεκαετία [1995-2005] αποκαλύπτουν ότι η Gladio, ο στρατός της ιταλικής στρατιωτικής μυστικής υπηρεσίας, συμμαχώντας με ακροδεξιούς τρομοκράτες, είχε βαθιά εμπλοκή σε αυτό τον κρυφό και ακήρυχτο πόλεμο».  Κι αφού στη χώρα αυτή αποκαλύφθηκε και ο ρόλος της «μυστικής αντικομμουνιστικής οργάνωσης της μασονικής στοάς των ελευθεροτεκτόνων της Ιταλίας, της… Ρ2», ας διαβάσουμε τι δήλωσε ο προαναφερόμενος μασόνος Gelli, ο οποίος  κατάφερε να διαφύγει στη Λατινική Αμερική: «Οι μαχητές της Gladio λάμβαναν πολύ καλές αποδοχές, διότι οι Αμερικανοί ξόδεψαν πολλά λεφτά στο δίκτυο: “Οι Αμερικανοί τους πλήρωναν με μεγάλα ποσά, ισάξια με έναν πρώτης τάξεως μισθό. Και επίσης εγγυώντο την οικονομική υποστήριξη των οικογενειών τους σε περίπτωση που οι ίδιοι έχαναν τη ζωή τους”» (D.Ganser, ό.π., σελ.128)
Για την Gladio έχει καταθέσει και αποκαλύψει πολλά και ο καταδικασμένος βομβιστής Vincenzo Vinciguerra, που δούλευε στην υπηρεσία της και ήταν μέλος της ακροδεξιάς οργάνωσης Ordine Nuovo (Νέα Τάξη). Σε κάποια από τις συνεντεύξεις που παραχώρησε δήλωσε πως ο λόγος για τις σφαγές ήταν πολύ απλός: «Έπρεπε να επιτεθείς σε πολίτες,  στον κόσμο, σε γυναίκες και παιδιά, σε αθώους ανθρώπους, άγνωστο κόσμο που δεν είχε καμιά σχέση με οποιοδήποτε πολιτικό παιχνίδι. Ο λόγος ήταν πολύ απλός. Έπρεπε να εξαναγκαστούν αυτοί οι άνθρωποι, ο ιταλικός λαός, να στραφούν στο Κράτος για να ζητήσουν μεγαλύτερη ασφάλεια. Αυτή είναι η πολιτική λογική που βρίσκεται πίσω από όλες τις σφαγές και τις βομβιστικές επιθέσεις που παραμένουν ατιμώρητες, επειδή  το Κράτος δεν μπορεί να καταδικάσει τον εαυτό του ή να δηλώσει ότι είναι υπεύθυνο  για όσα συνέβησαν» ( The Observer, 7.6.1992 )
Με αφορμή τη σφαγή του Μπρέιβικ έκανα μια μικρή ευρωπαϊκή «διαδρομή» για να βρω ορισμένα τεκμήρια που δεν προβλέπεται να βγουν στο έτσι κι αλλιώς λιγοστό φως της Νορβηγίας. Τουλάχιστον από τα στοιχεία που υπάρχουν, η Stay Behind και οι ακροδεξιοί έχουν κι εκεί την ιστορία τους, όπως σε όλες τις χώρες του «ανήκομεν εις την Δύσιν». Και μάλιστα, όπως μας διαβεβαιώνουν οι Νορβηγοί ερευνητές Ronald Bye και Finn Sjue στη μελέτη τους «Norges Hemmelige Haer. Historien om Stay Behind, Tiden Norsk Verlag  (Oslo, 1995)» η ιστορία αυτή ξεκίνησε στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. «Προϋπόθεση της ένταξης [της Νορβηγίας στο ΝΑΤΟ] ήταν το υποψήφιο μέλος να έχει στήσει ή να στήσει αμέσως όργανα “ανορθόδοξου πολέμου”» (Bye, Sjue, ό.π., σελ.39 και D.Ganser, ό.π., σελ.254) Πράγματι, «Νορβηγοί, Βρετανοί και Αμερικανοί αξιωματικοί των μυστικών υπηρεσιών συναντήθηκαν στο Λονδίνο το 1948 για να συντονίσουν την κρυφή συνεργασία τους» από την οποία προέκυψε η συγκρότηση της νορβηγικής επιχείρησης «Stay Behind», με την κωδική ονομασία «Saturn», που αργότερα άλλαξε σε «Rocambole» ή, εν συντομία, «ROC». (βλ. Olav Riste, «Norwegian Intelligence Service, 1945-70», σελ. 16 και 34, και Ganser, ό.π., σελ. 254) Στα πλαίσια αυτής της επιχείρησης συγκροτήθηκαν και εκπαιδεύτηκαν από τη νορβηγική Υπηρεσία Πληροφοριών «ιδιωτικές ομάδες από επιλεγμένες βιομηχανίες… με τη συγκατάθεση των Νορβηγών βιομηχάνων, για να είναι σε επιφυλακή ενάντια σε υπονομευτικές δράσεις της (κομμουνιστικής) πέμπτης φάλαγγας κατά συγκεκριμένων βιομηχανιών». (Ganser, ό.π., σελ. 255) «Τα κεντρικά του ROC εγκαταστάθηκαν σε ένα σπίτι στο Σμέσταντ…, ενώ οργανώθηκαν σε όλη τη χώρα κρύπτες όπλων. Ένα κυβερνητικό οπλοστάσιο στην οδό Κορτ Άντελερ, στο κέντρο του Όσλο, επιλέχτηκε ως κεντρική αποθήκη για τον εξοπλισμό του δικτύου Stay Behind» (Ganser, ό.π., σελ. 257)
Ας κλείσω, όμως, την αναφορά μου στη Νορβηγία με την παράθεση ενός «άκρως απόρρητου νατοϊκού εγγράφου» που δημοσίευσαν Νορβηγοί δημοσιογράφοι τον Δεκέμβριο του 1967.
«Σε περίπτωση εσωτερικής αναταραχής (στρατιωτική ανταρσία ή μαζική εγχώρια αντίσταση εναντίον της κυβέρνησης της φιλοξενούσας χώρας) η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει τα αμερικανικά στρατεύματα ή την αποστολή τους, [τα αμερικανικά στρατεύματα] έπρεπε να κάνουν ό,τι μπορούν για να καταστείλουν την αναταραχή με τα δικά τους μέσα». Κι ο Ganser (ό.π., σελ. 264), μετά από το απόσπασμα αυτό μας μεταφέρει και κάποιες άλλες πληροφορίες για το ίδιο έγγραφο που ενδιαφέρουν άμεσα και την Ελλάδα: «Το έγγραφο έκανε ρητή αναφορά στη δυτική Ευρώπη, και ειδικότερα στη Νορβηγία, την Ελλάδα, την Τουρκία, τη Δυτική Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και τη Δανία. (…) Υπογεγραμμένο από τον Αμερικανό στρατηγό Τζ. Π. Μακόνελ, υποδιοικητή των δυνάμεων των ΗΠΑ στην Ευρώπη, το άκρως απόρρητο έγγραφο συνέχιζε εξηγώντας ότι σε ειδικές περιπτώσεις οι ΗΠΑ όφειλαν να παρέμβουν σε μια ευρωπαϊκή χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, ακόμα και χωρίς τη συναίνεση της εθνικής κυβέρνησης, για να καταστείλουν την αναταραχή στο εσωτερικό: “Αν τα μέτρα αποδειχθούν ανεπαρκή και η αρμόδια κυβέρνηση ζητήσει βοήθεια, ή αν ο διοικητής των δυνάμεων των ΗΠΑ καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η εν λόγω κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να καταστείλει την αναταραχή, τότε τα αμερικανικά στρατεύματα μπορούν να λάβουν, είτε αυτοβούλως είτε σε συνεργασία με την ενδιαφερόμενη κυβέρνηση, τα μέτρα που ο διοικητής τους θεωρεί απαραίτητα”» (Müller, Gladio, σελ. 46, Jean-François Brozzu-Gentile, Laffaire Gladio, σελ.199, Ganser, ό.π., σελ. 263-264). [Παρεμπιπτόντως: Όταν ο «εθνάρχης» Καραμανλής απέσυρε τη χώρα (προσωρινώς) από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, ο «επαναστάτης» Ανδρέας Παπανδρέου του άσκησε κριτική γιατί δεν την απέσυρε κι από το «πολιτικό» σκέλος. Ήξεραν καλά και οι δύο ότι «πολιτικό σκέλος» σήμαινε κι όλες τις παραπάνω ρυθμίσεις των διεθνών μας σχέσεων.]
Υπάρχει, λοιπόν, ένα πλήθος ντοκουμέντων και ερευνών που αποκαλύπτουν πώς οργανώθηκαν και δρουν οι διεθνείς (CIA,NATO…) και οι εθνικοί-κρατικοί και παρακρατικοί μηχανισμοί στην Ευρώπη, στους οποίους η ακροδεξιά έχει καταλάβει περίοπτη θέση, ως αυτουργός πλήθους μαζικών εγκλημάτων. Το αν οι σφαγές του Άντερς Μπέρνινγκ Μπρέιβικ εντάσσονται σ’ αυτό το πλαίσιο, είναι ακόμα ένα ζητούμενο, δεδομένου ότι δεν έχουμε αρκετά και εξακριβωμένα στοιχεία για να συνάγουμε στη συγκεκριμένη περίπτωση ένα σχετικά ασφαλές συμπέρασμα. Ο ίδιος έχει μιλήσει για κάποιες «διεθνείς» του σχέσεις, αλλά δεν ξέρω αν αυτά που λέει αντιστοιχούν και πόσο στην αλήθεια, και  αν θα μάθουμε με τον καιρό κάτι περισσότερο. Όπως και να’ χει, όμως, η εικόνα του μεμονωμένου («εκτός πλαισίου») ακροδεξιού «Ροβινσώνα» που μας πουλάνε τα ευρωπαϊκά και εγχώρια αστικά ΜΜΕ δε με πείθει. Άλλωστε, ακόμα κι εκείνος ο λογοτεχνικός «ήρωας» κουβαλούσε μαζί του ένα ολόκληρο κόσμο ιδεών, γνώσεων, πρακτικών…, δηλαδή ένα πλήθος σχέσεων. Μέχρι, όμως, να μάθουμε περισσότερα, ας θυμόμαστε ότι η ακροδεξιά στην Ευρώπη είναι αρκετά οργανωμένη κι έχει φροντίσει γι’ αυτό εδώ και πολλά χρόνια ο διεθνής καπιταλισμός, οι στρατοί του κι οι μυστικές του υπηρεσίες.

Advertisements