Οι κανίβαλοι της Κανταχάρ

Όπως εξελίσσονται τα πάντα, το ίδιο συμβαίνει και με τους πολέμους. Μάλιστα, οι πόλεμοι αποτελούν το κατεξοχήν πεδίο ανάπτυξης και εφαρμογής της σύγχρονης Τεχνολογίας και της Πληροφορικής. Πατάς ένα κουμπί στη μια άκρη της Γης και εξαφανίζεις εκατομμύρια ανθρώπων στην άλλη της άκρη. Μαζί, όμως, μ’ αυτή την τρομακτική εξέλιξη των όπλων ή, αν θέλετε, μαζί μ’ αυτήν την εξέλιξη της Τρομοκρατίας της Εξουσίας που κατέχει τα Όπλα, εξελίσσεται και εμφανίζει νέες μορφές η αποκτήνωση των ανθρώπων. Ιδιαιτέρως εκείνων που διατάσσονται από τις Πολιτικές και Στρατιωτικές Εξουσίες να σκοτώσουν και να σκοτωθούν στα διάφορα μέτωπα του πολέμου, πάντοτε για τα συμφέροντα των καπιταλιστών των χωρών τους. «Στις Η.Π.Α κυβερνά το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα», έλεγε ο Αντρέας Παπανδρέου για τη χώρα που γεννήθηκε ο γιος του και εκλεκτός σύμμαχος των Η.Π.Α. Γι’ αυτό, άλλωστε, όπου πάνε τα αμερικανικά στρατεύματα, πάει μαζί για βοήθειά τους κι ένας αριθμός δικών μας στρατιωτών.
Αυτό το Κράτος-Δολοφόνος, οι Η.Π.Α, δεν έχει σταματήσει στιγμή από την ίδρυσή του να προβαίνει σε γενοκτονίες και σε μαζικές σφαγές αμάχων. Κι αν στις αρχές  τα θύματα ήταν οι διάφορες φυλές των Ινδιάνων και οι λαοί της αμερικανικής ηπείρου, από τη στιγμή που έγιναν η Παγκόσμια Υπερδύναμη επέκτειναν τις σφαγές τους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης, «για να απελευθερώσουν τους λαούς και να εγκαθιδρύσουν παντού τη Δημοκρατία», όπως λένε. Παράδειγμα, η «Σφαγή του My Lai» στο Βιετνάμ, όπου πήγαν «για να απελευθερώσουν το λαό του Βιετνάμ από τους κομμουνιστές». Και στα πλαίσια του «απελευθερωτικού» αυτού έργου μια στρατιωτική τους μονάδα κατέσφαξε στις 16 Μαρτίου του 1968 από 347 (σύμφωνα με την εκτίμηση του στρατού των Η.Π.Α) έως 504 (σύμφωνα με τις λίστες της κυβέρνησης του Βιετνάμ) άμαχους  πολίτες του Νότιου Βιετνάμ.  Η πλειοψηφία των θυμάτων ήταν γυναίκες, παιδιά (ανάμεσά τους αρκετά βρέφη) και ηλικιωμένοι. Πολλά από τα θύματα κακοποιήθηκαν σεξουαλικά, χτυπήθηκαν, βασανίστηκαν και μερικά από τα πτώματα βρέθηκαν ακρωτηριασμένα. Η σφαγή έγινε στα χωριουδάκια του My Lai και του Khe της αγροτικής περιοχής Son My. Ενώ αρχικά κατηγορήθηκαν 26 στρατιώτες των ΗΠΑ για τις αξιόποινες πράξεις και τις ενέργειές τους κατά τη σφαγή του My Lai, καταδικάστηκε μόνο ένας: Ο William Calley. Η ποινή του: 3 χρόνια κατ’ οίκον περιορισμός. [Περισσότερες πληροφορίες για τη σφαγή του My Lai μπορεί να βρει κανείς στο λήμμα «My Lai massacre» της Wikipedia.]
Η αποκτήνωση, όμως, από την εποχή του My Lai προχώρησε, εξελίχτηκε και έφτασε να παρουσιάζει σήμερα μορφές κανιβαλισμού. Έτσι, μαθαίνουμε τώρα από τα διεθνή Μ.Μ.Ε ότι μια άλλη μονάδα του στρατού των Η.Π.Α, στην περιοχή της Κανταχάρ του Αφγανιστάν, έκανε σπορ τη δολοφονία ηλικιωμένων, γυναικών και παιδιών («sport killing» το ονομάζουν τα Μ.Μ.Ε των Η.Π.Α σαν το CNN). Αλλά δεν περιορίστηκαν στην «κλασική» αυτή δολοφονία αμάχων: Κόβουν διάφορα μέλη του σώματος των θυμάτων (κεφάλια, χέρια, πόδια…) και κάποιοι βάζουν φωτιά στα θύματά τους, όσο αυτά είναι ακόμα ζωντανά. Άλλοι… «λιγότερο» αποκτηνωμένοι, τους κόβουν μικρότερα μέλη του σώματος (δάχτυλα, ας πούμε) και τα κρατάνε για σουβενίρ. Και, φυσικά, μια τέτοια συμπεριφορά δε θα μπορούσε να γίνει ανεκτή από το «ανθρωπιστικό» καθεστώς των Η.Π.Α, ιδιαιτέρως από τη στιγμή που αποκαλύφθηκε στα διεθνή Μ.Μ.Ε (βλ., μεταξύ άλλων, BBC NEWS US & CANADA, 2.12.2010, και CNN, 1.12.2010). Έτσι οδήγησαν 12 απ’ αυτούς τους σύγχρονους κανίβαλους σε δίκη, όπως έκαναν και τότε με τους 26 σφαγείς του My Lai. Δε βρίσκεται, όμως, εκεί το κύριο ζήτημα. Αυτοί που κατευθύνουν τους πολέμους και στέλνουν ανθρώπους να αποκτηνωθούν και να σφαχτούν στα διάφορα πεδία των μαχών για τα μεγάλα καπιταλιστικά συμφέροντα,  οι τελικώς Υπεύθυνοι δηλαδή των σφαγών και των αποκτηνώσεων των ανθρώπων, δε θα δικαστούν. Αυτοί θα συνεχίσουν να φτιάχνουν τους νόμους, για να δικάσουν τους κανίβαλους που δημιούργησαν. Κι αν δεν καταργήσουμε αυτούς τους Κύριους του Πολέμου και τους Συμμάχους τους, θα συνεχίσουμε να βλέπουμε το έργο των σφαγών σε όλο και χειρότερη επανάληψη. Στο My Lai σφαγή, στην Κανταχάρ σφαγή με κανιβαλικές συμπεριφορές.
«Μα», θα μου πείτε, «δεν τους… έφαγαν!» Μην είστε ανυπόμονοι! Περιμένετε λίγο και θα το δούμε κι αυτό. Για την ώρα φαίνεται πως περιορίζονται στη συλλογή souvenirs κανιβαλικού τύπου: δάχτυλα, χέρια, κεφάλια… Όσο, όμως, εξελίσσεται ο Πόλεμος και μεταλλάσσονται όλο και περισσότερο σε κτήνη αυτοί που άμεσα τον διεξάγουν, νομίζω πως θα επιθυμήσουν και τις ανάλογες γεύσεις. Άλλωστε, σημειώστε ότι κάποιοι από αυτούς δεν περιορίζονται μόνο στη σφαγή των αμάχων, αλλά τους βάζουν φωτιά και τους ψήνουν ζωντανούς. Να είστε βέβαιοι ότι κάποια στιγμή, με τα ναρκωτικά που παίρνουν, θα τους δοκιμάσουν κιόλας.

Advertisements