25 Νοέμβρη, τρεις «πεταλούδες» στον Άγιο Δομίνικο…

H Δομινικανή Δημοκρατία ή Άγιος Δομίνικος (Santo Domingo) βρίσκεται στην Καραϊβική. Έχει περίπου 10 εκατομμύρια πληθυσμό (9.650.054 σύμφωνα με μια επίσημη εκτίμηση του 2009) και κατέχει τα ανατολικά 2/3 του νησιού  Εσπανιόλα, ενώ το δυτικό 1/3 το κατέχει η Αϊτή. Παρότι χαρακτηρίζεται «Λαοκρατική Προεδρική Δημοκρατία» αποτελεί στην ουσία προτεκτοράτο των Η.Π.Α από το 1916, χρονιά που αυτές κατέλαβαν το νησί για να τακτοποιήσουν τα πολιτικά πράγματα και τα οικονομικά του Αγίου Δομίνικου και της Αϊτής. Αφού συγκρότησαν και το στρατό και εκσυγχρόνισαν τις δυνάμεις ασφαλείας των δύο αυτών  «ανεξάρτητων» χωρών, τα στρατεύματα των Η.Π.Α επέστρεψαν στη χώρα τους. Πριν φύγουν από τον Άγιο Δομίνικο (1924) παρέδωσαν την πολιτική εξουσία στον Rafael Leónidas Trujillo Molina, τον επονομαζόμενο «Jefe» («Αφεντικό»). To 1930 o Rafael Trujillo εκλέχτηκε Πρόεδρος της Δομινικανής Δημοκρατίας, κερδίζοντας στις σχετικές εκλογές το 95% των ψήφων μέσω εκτεταμένης νοθείας, και κυβέρνησε τη χώρα μέχρι το 1961 που δολοφονήθηκε (μάλλον από τη C.I.A).
Λόγω του «δημοκρατικού» χαρακτήρα του καθεστώτος, κάποια στιγμή άρχισε να αναπτύσσεται στον Άγιο Δομίνικο και ο αντικαθεστωτικός αγώνας. Στον αγώνα αυτό συμμετείχαν ενεργά και 3 αδερφές, οι Mirabal: η Πάτρια (Patria Mercedes Mirabal), η Μαρία ( Maria Argentina Minerva Mirabal) και η Αντόνια (Antonia María Teresa Mirabal). Οι τρεις αυτές αδερφές σχημάτισαν το Κίνημα της 14ης Ιουνίου, ένα αντιστασιακό κίνημα που είχε στόχο την ανατροπή του Trujillo. Οι ίδιες έγιναν γνωστές ως «Οι Πεταλούδες» (Las Mariposas). Οι σύζυγοί τους φυλακίστηκαν και οι ίδιες σε πολλές περιπτώσεις βασανίστηκαν και φυλακίστηκαν, αλλά απτόητες συνέχισαν τον αγώνα τους για την ανατροπή του καθεστώτος του Trujillo. Τότε αυτός αποφάσισε να τις δολοφονήσει. Σαν σήμερα, στις 25 Νοέμβρη του 1960, καθώς οι τρεις «πεταλούδες» επισκέφτηκαν τους άντρες τους στις φυλακές που ήταν κλεισμένοι από το καθεστώς, τις συνέλαβαν και τις οδήγησαν σ’ ένα χωράφι με ζαχαροκάλαμα. Εκεί, αφού τις βασάνισαν μέχρι θανάτου, τις στραγγάλισαν.
Το 1999, η 25η Νοέμβρη, ορίστηκε στη μνήμη των τριών Mirabal  ως «Παγκόσμια ημέρα εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών». Αν λάβουμε υπόψη τα παραπάνω γεγονότα, πιστεύω πως η ημέρα αυτή θα ήταν ορθότερο να ονομαστεί  «Παγκόσμια ημέρα της αντίστασης των Γυναικών κατά της Πολιτικής Εξουσίας» ή κάτι παρόμοιο. Έτσι, θα θυμόμαστε μεταξύ άλλων και τον αγώνα της Ρόζας Λούξεμπουργκ που δολοφονήθηκε από τους προπάτορες των σημερινών μας «σοσιαλιστών». Με την ονομασία, όμως, που έδωσαν σ’ αυτή την ημέρα, προσδιορίζοντάς την επίσημα ως ημέρα εξάλειψης της βίας που υφίστανται οι γυναίκες από τους συντρόφους τους, νομίζω ότι πλαστογράφησαν το νόημα του αντικαθεστωτικού αγώνα των τριών «Πεταλούδων», καθιστώντας τον… «ενδοοικογενειακό», λες και ο Trujillo ήταν ο σύζυγός τους. Εντάσσεται κι αυτή η παραχάραξη στη συνήθη πρακτική της Εξουσίας να ευνουχίζει το οποιοδήποτε επαναστατικό νόημα μπορεί να κρύβουν κάποιες ημέρες. Μήπως το ίδιο δε συμβαίνει κάθε χρόνο και με τον «εορτασμό» της 17ης Νοέμβρη, από τότε που την πατρονάρισε το αστικό καθεστώς, ευνουχίζοντας το οποιοδήποτε αντιστασιακό της περιεχόμενο;

Advertisements