Το φαλακρό βαμπίρ από τη Μινεσότα και οι Αχαιοί αυλικοί του

Το φαλακρό βαμπίρ από τη Μινεσότα των U.S.A George (Geoffrey) Papandreou, που με τη βοήθεια των έμμισθων πράσινων αυλικών του και τη σύμπραξη των κλασικών δεξιών και των εμετικών ακροδεξιών ζόμπι ρουφάει το αίμα του ελληνικού λαού, έδωσε προχτές συνέντευξη στο ιταλικό Panorama. Όποιος έχει όρεξη να ξεράσει, ας μπει στην ιστοσελίδα του βάμπιρου primeminister of Greece (www.primeminister.gr ) κι ας τη διαβάσει. Όμως, πριν προλάβει να εξαφανιστεί αυτός ο αιμοπότης από την Ελλάδα, για να αναλάβει το επόμενο πόστο που θα του προσφέρουν οι φίλοι του των Η.Π.Α, θα πρέπει να μάθει την έννοια ορισμένων ελληνικών λέξεων, όπως είναι η «αιμοδοσία», για να μην ξεφουρνίζει τις γλωσσικές μπούρδες που πετάει κάθε τόσο, προσπαθώντας να στραμπουλίξει το μυαλό μας.
«Έπρεπε να δοθεί αίμα», είπε στον Ιταλό δημοσιογράφο Pino Buongiorno, «ώστε να επιζήσει ο ασθενής. Πήραμε όσο το δυνατόν λιγότερα από τους φτωχούς συνταξιούχους και πολλά από τους εύπορους[!!!] εργαζόμενους». Και όπως γνωρίζουμε όλοι (με εξαίρεση τους διεφθαρμένους), την ώρα που έκανε αφαίμαξη μισθών και συντάξεων, προσέφερε 78 (εβδομήντα οχτώ) δισεκατομμύρια ευρώ ενίσχυση στους… άπορους τραπεζίτες. Κι όπως επίσης γνωρίζουμε όλοι (εκτός απ’ τους διεφθαρμένους και τους αυλικούς του βάμπιρου) κανένας δεν τους πρόσφερε το αίμα του για ρούφηγμα, εκτός από εκείνον το διάσημο ανώνυμο συνταξιούχο που συνάντησε ο βάμπιρος στο δρόμο και του πρόσφερε τη σύνταξη των 350 ευρώ που έπαιρνε. (Μάλλον θα κηδευόταν δημοσία πασοκική δαπάνη, αλλά δε μάθαμε τι απέγινε.) Δεν τους «δόθηκε» αυτό το αίμα, για να «πάρουν» οι… μεγαλόψυχοι «όσο το δυνατόν λιγότερα» από τους φτωχούς συνταξιούχους και τους «εύπορους» εργαζόμενους και για να βοηθήσουν τους άπορους Τραπεζίτες . Τα βούτηξαν στην επιδρομή της ληστείας που διέπραξαν με τα μέτρα τους σε βάρος του ελληνικού λαού. Η «αιμοδοσία» είναι εθελοντική προσφορά αίματος. Η «αιμοληψία», αν γίνει παρά τη θέληση του αιμοδότη, συνιστά σοβαρότατο ποινικό αδίκημα. Πολύ περισσότερο αν πρόκειται για αιμοληστεία, όπως αυτή που διέπραξαν. Αυτή συνιστά στην ουσία πολιτικό κακούργημα και αφορά τη γνωστή πρακτική των πολιτικών βαμπίρ να πίνουν μέσω των φόρων το αίμα της φτωχολογιάς, όπως πράττει καθημερινά η άρχουσα τάξη με το αίμα των μισθωτών της. Μόνο που το Κράτος τους έχει αναγορεύσει την αιμοληστεία σε κυρίαρχη αρχή του Δικαίου τους.
Ποιοι ανέδειξαν, όμως, αυτό το βαμπίρ απ’ τη Μινεσότα σε επαγγελματία πολιτικό και το ξαμόλησαν στην Ελλάδα για να πιει το αίμα του ελληνικού λαού; Μα, φυσικά, οι Αχαιοί με πρώτους τους Πατρινούς. Ο πατέρας του (που προσφωνούσε τους Πατρινούς σε κάθε προεκλογική ομιλία του «συμπολίτες») το ‘φερε απ’ τη Μινεσότα στην Ελλάδα. Αφού ήξερε από πρώτο χέρι  ότι το I.Q του βαμπιράκου του ήταν κάτω του μηδενός και έκανε μόνο για ποδήλατο και καγιάκ, μας το πλάσαρε ως υποψήφιο βουλευτή στην Αχαΐα, για να ξεκινήσει καριέρα πολιτικού. Κι οι Αχαιοί αυλικοί και αυλοκόλακες, για να μπορέσουν να έχουν μερίδιο στην αρπαγή που θα ακολουθούσε τα επόμενα χρόνια στην Ελλάδα, τον ανέδειξαν βουλευτή και πρωτοστάτησαν στην ανάδειξή του σε αρχηγό του κυβερνητικού κόμματος. Τώρα οι αυλικοί της πόλης και της περιοχής μας πρόκειται να αναδειχτούν δήμαρχοι και περιφερειάρχες της. Ήξεραν ήδη από το 1981 τι θα συνέβαινε σ’ αυτό το πράσινο φέουδο. Επένδυση έκαναν οι άνθρωποι για τα συμφέροντά τους και τους βγήκε.
Είπε, όμως, και μερικά άλλα ο Γιωργάκης στην παραπάνω συνέντευξή του. Όπως: ότι πονάει («είναι οδυνηρό») για τις «σοβαρές περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις» (πρώτη φορά βλέπω βαμπίρ να πίνει αίμα και να πονάει!)∙ ότι «δεν του αρέσει ο όρος “λιτότητα” και «προτιμάει τον όρο “ευθύνη” (οι συνταξιούχοι, λοιπόν, και οι μισθωτοί που διαμαρτύρονται για τη «λιτότητα» που τους επέβαλε το βαμπίρ και οι συνεργάτες του είναι …ανεύθυνοι)∙ ότι «πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες πού ξοδεύουν [το βαμπίρ και οι συνεργάτες του] το κάθε ευρώ» (δηλαδή, τώρα που ξέρουμε για τα παραπάνω 78 δισεκατομμύρια υποστήριξη στους Τραπεζίτες, όλα είναι εντάξει)∙ και ότι «Ορισμένες νύχτες, ξυπνάει ξαφνικά και σκέπτεται τις λύσεις που θα πρέπει να υιοθετηθούν. Είναι η σωστή στιγμή για να το κάνει κανείς, διότι την νύχτα έχει περισσότερη ησυχία». Πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι δύσκολη η δουλειά του βάμπιρου πολιτικού! Τα θύματα προβάλλουν αντίσταση κι αυτός βασανίζεται τις νύχτες, όχι από ενοχές, αλλά γιατί πρέπει να μεθοδεύσει πώς θα πιει και το υπόλοιπο αίμα του λαού. Η νύχτα, άλλωστε, είναι η «σωστή στιγμή» για κάθε είδους αιμοπότη. Πάνω σ’ αυτό του έχω μία πρόταση: Αφού την «ευθύνη» της ανάδειξής του την έχουν πρώτοι πρώτοι οι Αχαιοί που τον ανέδειξαν, ας τους βάλει να πληρώσουν αυτοί το χρέος μαζί με όλους του άλλους πρασινοαυλικούς που εξακολουθούν να τον υποστηρίζουν. Είναι βασική αρχή του Αστικού Δικαίου: Ο υπεύθυνος πληρώνει.
Πάντως, υπήρξε ένα σημείο της συνέντευξής του που μου θύμισε έναν άλλο «σημαντικό» Αχαιό, το δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο. Είμαι βέβαιος πως αυτός θα γινόταν φανατικός υποστηρικτής των κυβερνητικών μέτρων, προκειμένου «να σωθεί η πατρίδα». Επειδή, όμως, έχει πεθάνει, ας κοιτάξουμε τους πολιτικούς του κληρονόμους (ΛΑ.Ο.Σ) που υποστηρίζουν με φανατισμό τα μέτρα της «θεραπείας». Και για να μη λέτε πως αυθαιρετώ, θα σας παραθέσω αυτά που είπε ο Γιωργάκης καθώς και εκείνα που είχε πει ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο γνωστός μας δικτάτορας που καταγόταν από το Ελαιοχώρι της Αχαΐας. «Έπρεπε να δοθεί αίμα, ώστε να επιζήσει ο ασθενής», είπε το βαμπίρ της Μινεσότας. Και, όπως έχει συμπληρώσει σε άλλες ομιλίες του, θα δει πώς θα πάει η «ασθένεια» και ελπίζει πως δε θα χρειαστούν άλλα μέτρα. Τι είχε πει ο Παπαδόπουλος στην περίφημη «περί γύψου» αγόρευσή του που μπορείτε να βρείτε εύκολα στο Διαδίκτυο; «Ασθενήν έχομεν, εις τον γύψο τον βάλαμε, τον δοκιμάζομε εάν μπορεί να περπατάει με το γύψο…ας προσευχηθούμε να μη χρειάζεται ξανά γύψον, εάν χρειάζεται θα του τον βάλουμε…». Άλλωστε, όπως ο τότε δικτάτορας δε μας ρώτησε αν θέλουμε να «γιατρευτούμε», ούτε ο σημερινός μας ρώτησε. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στις διαμαρτυρίες του λαού ακούγεται κι ένας παρόμοιος χαρακτηρισμός: «Χούντα του ΠΑ.ΣΟ.Κ».

Advertisements