Η εξαφάνιση του σφυροδρέπανου

Γύρω στα 1980, ένας διοπτροφόρος διανοούμενος του Κ.Κ.Ε Εσωτερικού είχε προτείνει στο κόμμα του την αλλαγή του σφυροδρέπανου με… κονδυλοφόρο. Ίσως, μάλιστα, να προτιμούσε να μπει στη θέση του σφυροδρέπανου ένας Parker ή ―μακάρι!― κάποιος Dupont, αλλά δεν πρόλαβε να εξειδικεύσει την πρότασή του, επειδή το κόμμα του, παρά την «ανανεωτική» και «ευρωκομμουνιστική» του  απόκλιση, θεώρησε πως δεν ήταν εκείνη τη στιγμή ώριμα τα πράγματα για μια τέτοια «επαναστατική» αλλαγή ή, αν προτιμάτε, για μια αποκάλυψη της αστικοποίησής του και της οριστικής διακοπής των σχέσεών του με το κομμουνιστικό κίνημα. Γι’ αυτό διατήρησε το σφυροδρέπανο ―μόνο στο έμβλημά του μαζί με την ελληνική σημαία―, όπως έπραξε στη συνέχεια και η διάδοχός του ΑΚΟΑ, που αποτελεί συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ένας αργόμισθος αρχιδήμιος φοβάται τις εκτελέσεις

Όποιος πίστεψε ότι ο Πάγκαλος, αυτός ο αργόμισθος αρχιδήμιος του ΠΑΣΟΚ, που υπηρέτησε το σύστημα της άρχουσας τάξης για χρόνια από τη άχρηστη θέση του «δεύτερου αντιπροέδρου»(!) της κυβέρνησης, θα πάψει τις χυδαιότητες και τις ύβρεις κατά του λαού, όταν πριν από λίγο καιρό δημοσιοποίησε την πρόθεση του να μην είναι υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές της 6^ης του Μάη 2012, θα κατάλαβε τώρα, μετά τις πρόσφατες υβριστικές και χυδαίες δηλώσεις του, ότι τέτοια σεσηπότα πολιτικά όντα, όχι μόνο δεν παραιτούνται, ώστε να βουλιάξουν στον πολιτικό τάφο που τους όρισε ο λαός, αλλά μεταλλάσσονται σε τρομοκράτες της τελευταίας κατηγορίας:

Οι γάτοι του Ντενγκ Χσιάο Πινγκ

Πολλοί είναι εκείνοι οι αριστεροί ψηφοφόροι (ακόμα και κάποιοι κομμουνιστές) που προσδοκούν σήμερα ―αν δεν έχουν ήδη τη βεβαιότητα― πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα… ανατρέψει το σύστημα του καπιταλισμού, όταν αναλάβει την πολιτική διακυβέρνηση της χώρας. Μια τέτοια προσδοκία εντάσσεται στην ευρύτερη ιδεολογική αυταπάτη εκείνων που πιστεύουν πως μπορείς να ανατρέψεις με το Νόμο την καπιταλιστική ιδιοκτησία και τα συμφέροντα των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών… Κι έτσι, επιχαίρουν σήμερα «επαναστατικώς» για την επικείμενη ―όπως διαφαίνεται από τις μετεκλογικές δημοσκοπήσεις και την περιρρέουσα πολιτική ατμόσφαιρα― άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη θέση της προτίμησης του «λαού» (εκλογικού σώματος) και την ανάδειξη του Αλέξη Τσίπρα σε πρωθυπουργό της Ελλάδας. Καλύτερα θα είναι να προσγειωθούν στην κοινωνική πραγματικότητα, για να μην τους έχουμε να φωνασκούν αύριο απογοητευμένοι και να παραπονούνται ότι εξαπατήθηκαν, αντί να αγωνίζονται για την ανατροπή του καπιταλισμού με τη συμμετοχή τους στον επαναστατικό αυτό αγώνα.

Η Χρυσή Αυγή της Εκκλησίας

Τρόμαξαν, δήθεν, τα αστικά μας ΜΜΕ από την υποστήριξη των Νεοναζί σε περιοχές σαν τα Καλάβρυτα, που σφαγιάστηκαν από τους προγόνους αυτών των ανθρωποειδών. Τρόμαξαν, αλλά ξέχασαν ότι όλα τα χρόνια συγκάλυψαν το αληθινό πρόσωπο αυτών των πολιτικών εκτρωμάτων, αντί να προβάλουν την βρομερή εγκληματική τους δράση, ώστε να μαθαίνει ο ελληνικός λαός τι κρυβόταν πίσω απ’ αυτό το ψευδεπίγραφο χρυσωμένο όνομα. Και προσπαθούν(;) τώρα σπασμωδικά και χωρίς επιτυχία να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα της δημοσιογραφικής (έντυπης και τηλεοπτικής) τους συγκάλυψης. Την ίδια πρακτική συνεχίζουν και τώρα, επειδή ξέρουν καλά ότι πίσω απ’ αυτά τα όντα υπάρχει μια Εξουσία με τους κατασταλτικούς και ιδεολογικούς της μηχανισμούς και θεσμούς, που έχει ανάγκη και χρησιμοποιεί την τρομοκρατία αυτών των παρακρατικών ορδών. Άλλωστε, στους παραπάνω ιδεολογικούς μηχανισμούς της άρχουσας τάξης ανήκουν και τα ίδια τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε., όπως ανήκει και η Εκκλησία.

Η πρώτη δημοσκόπηση και ο ρόλος της ΔΗΜΑΡ

Άκουσα μόλις προηγουμένως (10.5.2012) την ανακοίνωση του Κουβέλη μετά τη συνάντησή του με τον Βενιζέλο. Εκεί, λοιπόν, που μιλούσε πριν για κυβέρνηση της Αριστεράς, το άλλαξε σε πρόταση οικουμενικής κυβέρνησης ή εθνικής ενότητας, όπως τη χαρακτήρισε ο Βενιζέλος, μέχρι το 2015. Οπότε είτε με ονομασία κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» είτε με ονομασία κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» είτε με κάποια παραλλαγή αυτών των ονομάτων, η Δημοκρατική Αριστερά θα… «αναγκαστεί» να συμπράξει, σαν γκόμενα που κάνει τη δύσκολη αλλά τελικά… ενδίδει, για να ξεπουληθεί ο ελληνικός λαός και να συνεχιστεί η ίδια πολιτική της εξαθλίωσης. Η ίδια η ΔΗΜΑΡ μπορεί να μην αναλάβει κυβερνητικά πόστα, αλλά θα στηρίξει προφανώς την κυβέρνηση των άλλων με την ψήφο του Κουβέλη και των μελών της, για να μη φανεί ότι έκανε το ξεπούλημα για κυβερνητικές θέσεις. Αν αρνηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να συμπράξει, τι… να κάνουμε, πρόβλημά του, ο ίδιος θα φταίει.

«Τι θα ψηφίσεις;»

Η ερώτηση αυτή μου έγινε αρκετές φορές τις τελευταίες ημέρες, σε διάφορους τόπους που βρέθηκα. Κι όταν διατυπωνόταν αυτή η ερώτηση, υπήρχαν σχεδόν πάντοτε κάποιοι που παρενέβαιναν για να… συνετίσουν τον περίεργο που ρωτούσε και να του θυμίσουν ότι αυτό αποτελούσε «προσωπικό δεδομένο» και επομένως δεν θα έπρεπε να θέτει μια τέτοια ερώτηση. Πράγματι, όπως καθορίζει ο νόμος, η ψηφοφορία (και κατά συνέπεια η έκφραση της εκλογικής σου προτίμησης) είναι μυστική και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να τη μάθει ούτε κι εσύ την υποχρέωση να την αποκαλύψεις. Ας μην κολλήσουμε όμως σ’ αυτό.

Τα Χριστιανικά Πλυντήρια Εγκεφάλων προτείνουν: “Ψηφίστε Χρυσή Αυγή!”

Η αγαστή συνεργασία της άρχουσας τάξης με τα διάφορα φασιστικά και ναζιστικά καθεστώτα είναι από παλιά γνωστή, όπως άλλωστε είναι εξίσου γνωστή και η συνεργασία της χριστιανικής Εκκλησίας με όλους τους παραπάνω ― μην ξεχνάμε ότι η Χούντα είχε ως κυρίαρχο σύνθημά της το «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών». Αυτό μου φαίνεται πολύ λογικό, όταν σκεφτώ, αφενός ότι η Εκκλησία κατέχει τεράστια περιουσία στα πλαίσια του καπιταλισμού και αφετέρου ότι κατέχει πρωτεύουσα θέση στους ιδεολογικούς μηχανισμούς της πλύσης εγκεφάλου για την υποταγή του λαού στην Εξουσία. Για τους λόγους αυτούς δε μου φάνηκαν καθόλου παράξενες οι διακηρύξεις διαφόρων χριστιανικών οργανώσεων σε κείμενα και αφίσες που δημοσιεύονται και τοιχοκολλούνται αυτή την προεκλογική περίοδο, με τις οποίες στρέφονται κατά των άθεων κομμουνιστών και των «συνοδοιπόρων» τους, καλώντας τους χριστιανούς ψηφοφόρους να ψηφίσουν κατά προτίμηση τη Χρυσή Αυγή και (αν αυτή τους κάθεται βαριά) άλλες εθνικιστικές δυνάμεις ― μην ξεχνάμε το τρίπτυχο «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια».